Björk Jónsdóttir Hallgrímsson

Björk Jónsdóttir Hallgrímsson - Ljósmynd: Guðný Ósk Friðriksdóttir

Björk Jónsdóttir Hallgrímsson fæddist á Siglufirði 3. september 1929. Hún lést á heilbrigðisstofnuninni á Siglufirði 12. júní 2015.

Foreldrar Bjarkar voru Jón Jóhannsson, skipstjóri og útgerðarmaður á Siglufirði, f. 31. okt. 1895 á Helgustöðum í Flókadal, d. 1. okt. 1962 í Reykjavík, og kona hans, María Hjálmarsdóttir, f. 1. apríl 1899 á Egilsá í Akrahreppi, d. 3. mars 1993 í Reykjavík.

  • Björk var elst fimm systkina, en hin eru:
  • Snorri, f. 8. maí 1934, d. 23. júní sama ár,
  • Alda, f. 28. júní 1937, d. 21. júní 2008,
  • Hrönn, f. 2. maí 1939, og
  • Sjöfn, f. 7. apríl 1942, d. 2. júlí 1943.

Hinn 31. desember 1955 gekk Björk að eiga Tómas G. Hallgrímsson, fulltrúa á Siglufirði. Tómas Hallgrímsson fæddist 25. júlí 1911, sonur hjónanna Guðmundur T. Hallgrímsson, héraðslæknis á Siglufirði, og konu hans Camilla Therese Hallgrímsson.
Tómas lést 19. janúar 1987.

Björk ólst upp á Siglufirði og fór síðan suður til Reykjavíkur til náms í Verzlunarskóla Íslands. Að loknu verslunarprófi hóf Björk störf á bæjarskrifstofunni á Siglufirði og starfaði þar óslitið, allt þar til hún lét af störfum fyrir aldurs sakir.

Eftir að hefðbundinni starfsævi lauk tók Björk virkan þátt í félagsmálum á Siglufirði. Hún sat í stjórn Kvenfélags Sjúkrahússins á Siglufirði og var ritari hennar um árabil. Hún sat jafnframt í stjórn Félags eldri borgara á Siglufirði, einnig sem ritari.

Útför Bjarkar fer fram frá Siglufjarðarkirkju í dag, 27. júní 2015, og hefst athöfnin kl. 14.

Þegar við rennum í hlað á Lindargötunni er þæfingur á götunum og trén í garðinum eru að sligast undan snjóþunganum. Krakkarnir stökkva út úr bílnum og hlaupa hálfhring kringum húsið eftir þröngum snjóstígnum. Glugginn á eldhúsinu er á kafi í snjó, aðeins efsti hlutinn er sjáanlegur og það er móða á glugganum innanverðum. Það er greinilega verið að elda.

Það þarf varla að banka, því um leið opnast dyrnar og Björk stendur í dyrunum. „Hvað eruð þið bara strax komin?“ Hún faðmar okkur öll að sér, snýr sér við, snarar sér inn í eldhús og segir:

„Þetta er allt að verða tilbúið, ég á bara eftir að klára jafninginn, lokið þið bara dyrunum svo það komi ekki kalt inn.“ Um leið og komið er inn fyrir blandast saman lykt af hangikjöti við kunnuglega lykt sem hefur verið í þessu húsi svo lengi sem maður man. Ótrúlegt hvernig lykt sem maður finnur ekki nema einu sinni til tvisvar á ári laðar fram ljúfar bernskuminningar:

Sex ára gutti er mættur um páska í nýja skíðagallanum sínum í anddyrið þar sem hann byrjar á því að sýna frænku og frænda að hægt sé að hafa úlpuna bæði á réttunni og röngunni. Björk og Tómas hafa alla þolinmæði í heiminum gagnvart svona litlum guttum. Eftir skíðaferð inn að Hóli bíða rjómakökur, súkkulaði og braggakaka þar sem guttinn fær báða endana.

Kvöldmatur sem hæfir prins og kvöldkaffi sem samanstendur af tei, ristuðu brauði og spældu eggi. Nokkrum árum síðar dvelur guttinn sumarlangt hjá þeim hjónum og fer hann bústnari heim að hausti eftir allar kræsingarnar þrátt fyrir hamaganginn og útiveruna. Þegar ekki gefst færi á að fara norður um páska, kemur stór kassi með póstinum og þar í tvö páskaegg á mann, minna mátti það ekki vera. Um jólin koma pakkar frá þeim sem innihalda bækur og leikföng.

Þegar Björk og Tómas dvelja í Reykjavík, hafa þau þá venju að taka okkur systkinin hvert fyrir sig í dekurferðir í bæinn, fara með okkur í leikfangabúðir, láta okkur stjórna ferðinni og enda svo inni á Hressó með stóran bolla af kakó og risastóra rjómatertusneið. Tómas hafði sérstaklega gaman af þessu og þegar guttinn varð aðeins stærri var hann tekinn með að þrífa bílinn og svo var farið á fótboltaleik.

Ég hrekk upp úr minningunum við það að Björk segir að maturinn sé til og við hjónin ásamt börnunum setjumst að borði sem er ávallt jafn drekkhlaðið kræsingum. Eftir dag á skíðum bíður okkar svo hlaðið kaffiborð.

Ég var unglingur þegar Tómas féll frá og eins og gengur og gerist þá verða unglingar líka uppteknir af öðru. Sambandið við Björk rofnaði aldrei, þótt það yrði stopulla í nokkur ár. Þegar ég tók að venja komur mínar aftur til Bjarkar með mína fjölskyldu var okkur tekið með sömu kostum og kynjum.

Þannig var Björk, alltaf boðin og búin og gerði það sama fyrir börnin okkar sem hún og Tómas höfðu gert fyrir okkur systkinin einni kynslóð fyrr. Við fjölskyldan kveðjum Björk með miklum söknuði og þökkum fyrir allar góðu stundirnar sem við náðum að eiga saman.

Hans Guttormur, Elsa Albína, Eiríkur Andri og Steinunn María.
----------------------------------------------

Mig langar í fáum orðum að minnast guðmóður minnar og frænku, Bjarkar J. Hallgrímsson.

Þau voru ófá skiptin sem ég bankaði á útidyrnar á Lindargötunni bæði sem ungur drengur og síðar með minni eigin fjölskyldu. Alltaf voru viðtökurnar jafn hlýjar og góðar. Ég minnist góðra stunda með Björk og Tómasi hvort sem er dorgandi á bryggjunni eða sitjandi við matarborðið í stofunni. Ég finn það á mínum eigin börnum að þau minnast Siglufjarðarheimsókna á sama hátt. Það hefur líka glatt mig að sjá öspina sem ég lenti með á Siglufjarðarflugvelli fyrir rúmum 30 árum vaxa og dafna með hverri heimsókn. Ég minnist þó ekki síst hússins, góðu lyktarinnar sem mætti mér í forstofunni, stigans upp á efri hæð og hlýleikans sem íbúarnir veittu því. Mér verður hugsað til þess hversu mikinn hlýhug ég ber til Siglufjarðar, bara vegna þeirra hjóna.

Björk var mér góð á allan hátt, og vildi allt fyrir mig gera. Öll símtöl enduðu á sama hátt: „Er ekki eitthvað sem ég get gert fyrir þig?“ Alltaf á sjálfsagðan og áreynslulausan hátt. Og það er á þennan hátt sem ég mun minnast hennar.

Ég er þakklátur fyrir að hafa getað verið nærri þær síðustu stundir sem þú áttir hér á jörðu og fylgt þér að endastöð. Heimsóknin í sumar verður að bíða annars tíma.

Og nú kveð ég þig, Björk, og þakka þér allt gamalt og gott.

Þinn Gylfi Örn Þormar.
----------------------------------------------

Ég var 6 ára gömul þegar ég á björtum sumardegi fór ein með lítilli flugvél norður á Siglufjörð. Ég var svolítið smeyk enda langt að fara. Ég var á leið til sumardvalar hjá móðursystur minni, Björk, og Tómasi, manninum hennar. Þegar vélin lenti tóku þau á móti mér. Við keyrðum í rauða bílnum í litla húsið á Lindargötunni. Þar var ég vafin ást og umhyggju. Allur kvíði hvarf eins og dögg fyrir sólu. Við tóku yndislegir dagar á heimili Bjarkar og Tómasar, þar sem allt snérist um að mér liði eins og lítilli prinsessu.

Þetta var fyrsta skipti af mörgum sem ég dvaldist hjá Björk og Tómasi sem barn, ýmist að sumri eða um páska. Alltaf var jafngott að koma á Siglufjörð. Ýmislegt var brallað. Við gengum um bæinn og niður á höfn. Ég heyrði um sögu fjölskyldunnar og Siglufjörð. Við spiluðum á spil og einhverra hluta vegna vann ég alltaf.

Margar bækur voru á heimilinu. Á kvöldin sat ég uppi á kvisti og las bók sem ég sofnaði út frá undir notalegum píanóleik Tómasar á neðri hæðinni. Björk sendi mig á sundnámskeið og ég lærði að synda. Þær urðu margar sundferðirnar okkar Bjarkar en Björk synti talsvert sér til ánægju og heilsubótar. Um páska fórum við á skíði inni í firði. Ég naut útivistarinnar og samverunnar með Björk og Tómasi. Þetta voru góðir og áhyggjulausir tímar. Þarna sköpuðust djúp tengsl sem aldrei slitnuðu.

Björk og Tómas voru stór hluti af lífi mínu öll mín uppvaxtarár. Nokkru eftir að Tómas lést, átti Björk við erfið veikindi að stríða sem hún tókst á við af miklum kjarki og komst aftur til heilsu með sterkum vilja og þrautseigju. Aldrei heyrði ég hana kvarta, aldrei var bilbug á henni að finna.

Þó ferðunum norður hafi fækkað eftir að ég fluttist til útlanda, hélst samband okkar Bjarkar. Við töluðum saman í síma og skrifuðumst á. Alltaf gat ég leitað til Bjarkar ef eitthvað bjátaði á og alltaf vildi hún hjálpa. Þegar ég kom til Íslands hittumst við oftast hjá mömmu og fórum á kaffihús og fengum okkur kaffi og köku. Björk var sérstaklega gjafmild og rausnarleg og þess fékk ég að njóta. Hennar gleði var að gleðja aðra.

Þegar elsta dóttir mín, Erla Björk, fór að fara ein til Íslands á sumrin mynduðust einlæg tengsl milli hennar og Bjarkar. Erla fór með ömmu Bellu og Steinu Mæju í heimsóknir til Bjarkar á Siglufjörð og einnig ferðuðust þær fjórar vítt og breitt innanlands. Björk var alltaf fús til ferðalaga. Þannig kynntist Erla Björk frænku sinni og nöfnu og naut hlýju hennar og umhyggju á sama hátt og ég.

Sumarið 2015 fyrirhuguðum við dætur mínar að dvelja hjá Björk frænku í nokkra daga á Siglufirði. Við hlökkuðum allar til. Þær áætlanir breyttust því miður. Björk veiktist alvarlega eftir páska og í byrjun júní var ljóst hvert stefndi. Komið var að kveðjustund. Við mæðgurnar erum þakklátar fyrir að hafa getað farið norður á Siglufjörð og verið hjá Björk síðustu dagana. Það er með sárum söknuði, hlýju og þakklæti að við kveðjum elsku Björk frænku. Minningin um góða konu lifir í hjörtum okkar.

Katrín María, Erla Björk og Jóhanna Júlía.