Sigurbjörg Hjálmarsdóttir

Sigurbjörg Hjálmarsdóttir - ókunnur ljósmyndari

Minning  Tíminn: 11.janúar 1981

Sigurbjörg Hjálmarsdóttir Siglufirði  - Fædd 8. mai 1912. Dáin 1. janúar 1981.

Þann 1. janúar sl. andaöist á Landspitalanum frú Sigurbjörg Hjálmarsdóttir húsfreyja i Siglufirði. Hún haföi átt við langvarandi veikindi að striða og var þvi hvildin henni kærkomin. Mikill sjónarsviptir er aö þessari merkiskonu er hún kveður og hana syrgja nú auk niðja og tengdabarna, stór hópur annarra ættmenna, tengdafólks og vina.

Sigurbjörg var fædd að Húsabakka i Aðaldal, 8. mai 1912.
Foreidrar hennar voru hjónin Hjálmar Kristjánsson og
Kristrún Snorradóttir.sem bjuggu á Húsabakka. 

Reykjadal 26. júní 1877. Foreldrar hans voru hjónin sem þar bjuggu,
Ólina Guðmundsdóttir og
Kristján Hjálmarsson.
Auk Hjálmars áttu Ólina og Kristján 8 börn. —  Kristrún Snorradóttir var fædd 18. júli 1877 að Geitafelli i Reykjahverfi. Foreldrar hennar voru hjónin Sigurbjörg Jónsdóttir og Snorri Oddsson. — Snorri var hreppsnefndaroddviti og sagður mikill gáfu- og gæðamaður. Ættmenni og ár Kristrúnar og Hjálmars voru flestir Þingeyingar i húð og hár svo langt aftur sem vitað er.

Fróðleiksfikn og hagmælska voru rikjandi i báðum ættum.
Í þvi sambandi minnist ég þess, að Kristján Jónsson Fjallaskáld, og Kristján Hjálmarsson afi frú Sigurbjargar sem hér er minnst, voru bræðrasynir. Kristrún og Hjálmar gengu i hjónaband 22. júni 1902 og hófu búskap að Birningsstöðum i Laxárdalen fluttu að Húsabakka árið 1903 og bjuggu þar i 22 ár. Eignuðust þau 13 börn. Af þeim komust 9 til fullorðinsára.

Ariö 1925 flutti fjölskyldan til Siglufjarðar. Það hefur að sjálfsögðu verið erfið ákvörðunartaka að yfirgefa Þingyejarsýslu svo mjög sem þau hjónin og börn þeirra unnu sveit sinniog samtiðarfólki þar. Sú staðreynd, að jörðin var rýr og afkoman slæm þrátt fyrir samheldni og dugnað fjölskyldunnar, olli þvi að ákveðið var að breyta til. Hugað var að nýjum heimkynnum og Siglufjörður varð fyrir valinu.

Ekki veit ég með vissu hvaða dag þessi fjölskylda leit fyrst Siglufjörðinn, en það mun hafa verið snemma sumars 1925 eins og áður segir. Mér er afar minnisstætt þegar þessir nýju landnemar komu i bæinn. Gunnlaugur sonur þeirra kom fyrstur og einn og undirbjó komu þeirra.

Hann borðaði hjá foreldrum minum og varð vinur fjölskyldunnar upp frá þvi. Tiðrætt var á heimili minu um komu fólksins frá Húsabakka og ég man enn i dag þegar þau stigu á land.
Ég, 8 ára snáði hefi sennilega fengið að vera i „móttökunefnd" með Gunnlaugi.

Eftir stutta dvöl i Siglufirði var haldið yfir Vesturfjöllin og sest að i Engidal við Siglufjörð. Fjölskyldan bjó þó aðeins tvö ár i Engidal en flutti þá til Siglufjarðar. Þar ilengdust flestir þessara dugmiklu Þingeyinga. Unglingahópurinn frá Húsabakka stundaði atvinnu til sjós og lands, eftir þvi sem þrek og aldur leyfði. Sigurbjörg Hjálmarsdóttir kom fermingarárið sitt til Siglufjarðar og dvaldi þvi i Siglufirði i 55 ár.

Ekki veit ég með vissu hvort það hafi verið ætlun hennar að setjast að til frambúðar i Siglufirði þó það urðu örlög hennar og eitt er vist að hún unni Siglufirði. Æskuár Sigurbjargar munu hafa liðið eins og flestra annarra ungmenna á kreppuárunum sem fóru i hönd. Hún var afar fróðleiksfús eins og hún átti kyn til og las mikið.

Hún var ljóðelsk, enda sjálf mjög vel hagmælt.
Í Siglufirði kynntist Sigurbjörg Hjálmarsdóttir ungum Svarfdæling, Stefán Friðleifsson

Var hann sonur hjónanna Friðleifs Jóhannssonar útgerðarmanns frá Lækjarbakka og konu hans Sigriðar Stefánsdóttur. 19. desember 1932 gengu þau i hjónaband, var það farsælt og sambúð þeirra öll til fyrirmyndar.

En árið 1965 þann 22.mars kom reiðarslag yfir fjölskylduna. Þann dag hné Stefán niður og var þegar örendur. Þetta óvænta andlát þessa dugmikla og að manni virtist hrausta manns, var mikið harmsefni, ekki einungis eiginkonunni og börnunum fjórum, háöldruðum föður og systkinum, heldur og fjölda vina og samstarfsmanna.

Stefán starfaði i mörg ár við utgerð föður sins en siðustu áratugina sem hann lifði var hann starfsmaðuri Sildarverksmiðjum rikisins. Ég minnist Stefáns sem ég þekkti vel sem hins árrisula, dagfarsprúða eljumanns er ætið skilaði dagsverki sinu með prýði.

Eins og fyrr segir voru börn Stefáns og frú Sigurbjargar fjögur, þau eru þessi:

  • 1. Friðleifur Stefánsson, tannlæknir i Reykjavik, kvæntur Björgu Arnadóttur.
  • 2. Hjálmar Stefánsson, bankaútibússtjóri Keflavik, kvæntur Höllu Haraldsdóttur, listakonu.
  • 3. Þröstur Stefánsson, bankagjaldkeri Akranesi, kvæntur Guðmundu Olafsdóttur.
  • 4. Sigriður Kristín Stefánsdóttir kennari, nú við framhaldsnám i Noregi, gift Ingólf Klausen sjónvarpsvirkja.

Þegar þessi barnahópur var að vaxa úr grasi i Siglufirði setti hann svip á bæinn. Allt var þetta iþróttafólk og bræðurnir kunnir skiðamenn m.a. Börnin að Eyrargötu 20 voru sannkallaðir sólargeislar foreldra sinna, allt frá þvi þau sáu fyrst dagsins ljós og þar til foreldrar þeirra kvöddu þennan heim.

Frú Sigurbjörg starfaði um áratugi að félagsmálum i Siglufirði, tók m.a. þátt i störfum kvenfélagsins Vonar.' Þá fór hún ekkert dult með stuðning sinn við Framsóknarflokkinn og hvatti hiin okkur sem vorum i forsvari flokksins i Siglufirði um áraraðir, til dáða og frekari sóknar. Fyrir allt þetta er nú þakkað.

Ég gat þess hér að framan að Sigurbjörgu hafi þótt vænt um Siglufjörð, meðal ljóða hennar er kvæðið „Siglufjörður", þar lýsir hún Siglufirði að vorlagi og segir:

  • Bjart er yfir bröttum hlfðum
  • blærinn strýkuryfir skörð.
  • Gnýpur hátt til himins benda
  • hljóðar sem þær standi vörð.
  • Sumarnætur bjartar bliðar
  • blikar dýrðleg sólar glóð
  • litar allt með logastöfum
  • sem liti maður gull og blóð.

Það efar enginn hug Sigurbjargar til Siglufjarðar sem les þetta stef vir annars löngu ljóði.

Otför frú Sigurbjargar Hjálmarsdóttur var gerð frá Siglufjarðarkirkju sl. föstudag, 9. þ.m.

Hún varlögðígröf viö hlið mannsins sins í Siglufjarðarkirkjugarði. Ung voru þau Sigurbjörg og Stefán þegar þau héldu til Siglufjarðar. Ung voru þau gefin i hjónaband, sem eins og fyrr segir var farsælt og hamingjurlkt. Siglufjörður var starfsvettvangur þeirra, vettvangur margþættra starfa og margskonar hugðarefna —

þessget ég þó mér til að æði oft hafi hugur þeirra reikað til bernskustöðvanna I Aðaldal og Svarfaðardal. Frú Sigurbjörg og Stefán Friðleifsson eru nU ekki lengur meðal okkar en allir sem þekktu þauminnast þeirra með virðingu og þakklæti. Virðingu fyrir dugnað þeirra og þrek, og þakklæti fyrir ævistarfið og fordæmi það sem þau gáfu öðrum með þegnskap sínum og góðvild sem og glaðværðá góðra vina fundum.

Blessuð sé minning mætra hjóna. Samúðarkveðjur sendi ég og fjölskylda min til allra þeirra er nú syrgja Sigurbjörgu Hjálmarsdóttur. Reykjavik 9. janUar 1981.
JónKjartansson.