Árni Jóhannsson Siglufirði

Árni Jóhannsson -- Ljósmynd Kristfinnur

Íslendingaþættir Tímans - 09. október 1976

Árni Jóhannsson - Fæddur 8. október 1897 Dáinn 19. ágúst 1976

Borinn hefur verið til moldar i Siglufirði merkur og góður borgari þar, Árni Jóhannsson, fyrrum skrifstofumaður. Árni var fæddur að Gásum, Glæsibæjarhreppi við Eyjafjörð.
Voru foreldrar hans Sigríður Jónsdóttir, hreppstjóra að Laugalandi á Þelamörk og Jóhann Arnason, Arnarsonar bónda að Hvammkoti á Höfðaströnd.

Var hann því bæði Eyfirðingur og Skagfirðingur að uppruna. Foreldrar Arna munu hafa haft skamma viðdvöl að Gásum, en fluttu a ð Hvammkoti, er Arni var barnungur.  Arni hefur frá því sagt, að mjög hafi foreldrar sínir verið fátækir, en kveður þá hafa verið gáfaða í bezta lagi. Jóhann hafði hlotið nokkra skólagöngu í Möðruvallaskóla og stundaði um tíma kennslu en vann þess á milli að landbúnaðarstörfum.

Bæði voru þau hjón ljóðhneigð og söngelsk og kunnu kynstur öll af kvæðum og söngvum. Minntist Arni jafnan með miklu þakklæti, hversu kvöldvökurnar voru ánægjulegar og lærdómsríkar á litla fátæklega heimilinu með foreldrum og systkinum, og taldi þær stundir sinn bezta skóla. Menntun hlaut Arni ekki aðra en barnaskóla unglingamenntun, svo sem hún gerðist í þá daga.

Drjúgt varð honum þetta veganesti, enda var hann óvenju vel gefinn maður, námfús og flugnæmur. Hefur honum í því efni kippt í kyn til foreldra sinna. Enda var hann manna fróðastur um islenzkan kveðskap og annan skáldskap og viðlesinn vel og skáldmæltur, þótt hann færi dult með. Söngmaður var hann góður og hrókur alls fagnaðar i vina hópi, þar sem oft var tekið lagið. Einnig var hann manna fyndnastur og kunni margar gamansögur.

Arni ólst upp með foreldrum sinum til 9 eða l0 ára aldurs, en var þá komið í fóstur til náins frænda síns, Jóns Konráðssonar, hreppstjóra í Bæ á Höfðaströnd og konu hans Jófríðar Björnsdóttur. Þau voru mæt merkishjón og heimili þeirra í fremstu röð íslendingaþættir skagfirzkra menningarheimila. Í Bæ dvaldist Arni um 10 ára bil og vandist öllum störfum bæði til lands og sjávar.

Vorið 1919 réðst Árni sem verzlunarmaður til „Hinna sameinuðu islenzku verzlana " (áður Gránufélagsverzlunar) á Hofsósi. Vann hann þar við afgreiðslu- og bókhaldsstörf þar til verzlanir þessar hættu störfum. Á Hofsósi kvæntist hann 1922 fyrri konu sinni, Guðrúnu Erlendsdóttur Pálssonar, Verzlunarstjóra. Hún lézt árið 1938.
Eignuðust þau einn son, Ólaf Hauk Árnason, sem nú er áfengisvarnarráðunautur ríkisins. Kona hans er Björg Friðriksdóttir, Hansens, skálds á Sauðárkróki. Er hún stúdent frá M.A. eins og maður hennar og starfar sem skólabókavörður.  

Arni kvæntist öðru sinni 1939 Ingibjörgu Sigfúsdóttur bónda í Gröf á Höfðaströnd.
Börn þeirra eru

  1. Gunnar Árnason sálfræðingur í Reykjavík, kvæntur Kristínu Andrésdóttur kennara, og
  2. Anna Sigríður, stúdent frá M.A., gift Birni Helgasyni byggingafræðingi, ættuðum frá Skógargerði. 

Synir Ingibjargar frá fyrra hjónabandi hennar eru

  1. Sigfús Agnar Sveinsson, skipstjóri á Sauðárkróki, kvæntur Helenu Magnúsdóttur, og
  2. Sverrir Sveinsson rafveitustjóri I Siglufirði, kvæntur Auði Björnsdóttur.

    Ingibjörg lifir mann sinn.

Henni og öðrum ástvinum, sem upp eru taldir, og ónefndu venzlafólki sendi ég mínar innilegustu samúðarkveðjur með fyrirbænum um Guðs blessun.

Arni Jóhannsson var mikill hæfileikamaður, sem hófst af sjálfsdáðum til margvíslegra vanda og ábyrgðarstarfa. Lengstan starfsferil á hann í Siglufirði. Þangað fluttist hann 1926 og stundaði þar margháttuð verzlunarstörf. Var hann m.a. nokkur ár framkvæmdastjóri Kjötbúðar Siglufjarðar.

A árunum 1945 til 1950 rak hann i félagi við annan verzlunar- og iðnfyrirtæki á Sauðárkróki. Þá fluttist Árni enn til Siglufjarðar og gerðist skrifstofumaður hjá bæjarfógetaembættinu þar og vann þar unz aldur og heilsa kvöddu hann frá störfum.

Árni var maður félagslyndur og söng í karlakórum bæði í Skagafirði og Siglufirði. Þá starfaði hann i Rotaryklúbb bæði á Sauðárkróki og Siglufirði. Hann tók og nokkurn þátt í leikstarfsemi og var um tíma í stjórn Leikfélags Sauðárkróks.

Ég, sem rita þessi fátæklegu kveðjuorð, hef þekkt Arna Jóhannsson frá því ég fyrst man hann sem búðarmann hjá afa mínum á Hofsósi. Á barnaskólaárum mínum dvaldist ég tímunum saman á heimili Árna og frænku minnar og einnig löngum á heimili Vilhelms móðurbróður míns og Hallfríðar konu hans. Beggja þessara heimila minnist ég með tregablandinni þökk. Þar var gott að vera. Á þessum heimilum ríkti sönn gæfa og gleðiríkt líf.

Á þeim árum höfðu nokkrir ungir læknar aðsetur á heimili Vilhelms, einn eftir annan. Ég minnist þess, hve þessir ungu menntamenn höfðu óblandna ánægju af að ræða við Árna og hve mjög þeir dáðust af gáfum hans og sóttust eftir félagsskap við hann.

Leiðir okkar Árna lágu seinna saman í Siglufirði, og get ég ekki gleymt, hversu mjög hann var mér góður, fylgdist með högum mínum svo sem foreldrar mínir eða aðrir nánustu. Fyrir góðvild Árna og vinsemd þakka ég honum og gleymi aldrei. Þegar ég nú hugsa til hans og kveð hann i anda, koma mér enn og aftur í hug orð úr Heilagri Ritning: „Góður maður ber gott fram úr góðum sjóði hjarta síns." Blessuð sé minning góðs drengs.

Erlendur Sigmundsson