Heiðar Róbert Ástvaldsson danskennari

Heiðar Ástvaldsson - Ljósmynd Kristfinnur

mbl.is 21. október 2020 | Minningargreinar

Heiðar Ástvaldsson fæddist á Siglufirði 4. október 1936. Hann lést á Landspítala 4. október 2020.

Hann stofnaði Dansskóla Heiðars Ástvaldssonar árið 1956 og lauk danskennaraprófi frá Imperial Society of Teachers of Dancing árið 1957. Heiðar var áhugasamur um dansinn og uppbyggingu og þróun hans á Íslandi og var duglegur að sækja sér viðbótarmenntun og þekkingu í dansi og sótti námskeið á hverju ári allt til ársins 2014. Leitaði hann víða fanga, þó einkum á Englandi, í Þýskalandi og Danmörku.

Heiðar var einn af frumkvöðlum í samkvæmisdansakennslu á Íslandi og einn af máttarstólpunum í greininni um áratuga skeið.

Heiðar kenndi dans á RÚV um fimm ára skeið og sá um danslagaþátt stöðvarinnar í sautján ár. Síðar tók hann upp þann þráð að nýju og gerði þætti m.a. um kúbverska tónlist á Útvarpi Sögu. Heiðar sýndi dans víða og m.a. í sjónvarpsþáttum sem hann gerði ásamt nemendum sínum og systrunum Guðrúnu og Eddu.

Heiðar kom að stofnun Danskennarasambands Íslands og var formaður þess. Við stofnun Dansráðs Íslands varð hann fulltrúi þess hjá WDC, alþjóðasamtökum danskennara. Síðar varð hann forseti DÍ. Hann kom að mörgum framfaramálum varðandi dansinn í störfum sínum fyrir félögin og var einn af brautryðjendum í danskennslu í grunnskólum og baráttumaður fyrir réttindum danskennara á því sviði.

Heiðar skrifaði þrjár bækur um dans: Kennslubók í cha cha cha, Alþjóðadanskerfið og 25 línudansar.

Heiðar var kvæntur Hönna Frímannsdóttir, formanni Karon, samtaka sýningarfólks, en hún lést 2. apríl 2008.

Streymt verður frá útförinni 21. október 2020 klukkan 13 á slóðinni

www.facebook.com/groups/heidarastvaldsson

Virkan hlekk á slóð má nálgast á: https://www.mbl.is/andlat

Við kveðjum kæran frænda og vin í dag. Heiðar var einstakur maður. Glæsilegur, hár og spengilegur heimsmaður, skemmtilegur, hlýr og umhyggjusamur.

Hann var leiftrandi persónuleiki, orðheppinn með ákveðnar skoðanir og hreif aðra með sér. Þegar hann kom inn duldist það engum. Faðir minn, Sigrúnar og Hauks og faðir Heiðars voru bræður og kynni okkar ná um 60 ár aftur í tímann. Heiðar kom oft á heimili foreldra okkar á Akureyri og kenndi Sigrúnu heitinni dans. Þau æfðu sig á borðstofugólfinu heima undir píanóleik.

Svo mikið æfðu þau að þau fóru á endanum niður úr gólfteppinu en létu það ekkert á sig fá, skellihlógu og skemmtu sér konunglega.

Við heyrðum það hjá nágranna okkar að hann hefði alltaf opnað gluggann til að hlusta á danstónlistina.

Heiðari fylgdi alltaf gleði og fjör og hann var alltaf til í að dansa við okkur frænkur sínar þótt margar væru frænkurnar.

Þegar Haukur fór sem saklaus ungur maður í nám til Þýskalands eftir menntaskólanám hittust þeir Heiðar í Hamborg þar sem Heiðar leiddi Hauk í gegnum borgina og næturlífið þar, sem var alveg nýtt fyrir Hauki. Kær vinátta var alla tíð á milli Heiðars og okkar systkinanna og síðar Gyðu konu Hauks.

Margs er að minnast. Við systur fórum til Spánar með Heiðari, Hönnu, Guggu og Guðrúnu.

Þar var glatt á hjalla og enn dönsuðu Heiðar og Sigrún á hótelinu, hún þá í hjólastól en ríghélt sér í armana og skellihló þegar dansherrann sneri henni hring eftir hring við mikinn fögnuð viðstaddra. Eins er eftirminnileg ein ferð mín með Heiðari sem fararstjóra til Kúbu þar sem meðal annars var kennt að dansa salsa, algerlega ógleymanlegt ævintýr.

Heiðar var eldheitur hugsjónamaður um gildi dansins, auðvitað í framvarðarsveit varðandi samkeppni í dansi og gegndi ýmsum trúnaðarstörfum á því sviði, bæði hérlendis og erlendis. Fyrir honum var dansinn samt annað og meira en hreyfing og jafnvægi, þ.e.a.s. hann var túlkun á innri þörf allra manna til að fá útrás fyrir gleði.

Allir ættu að fá að njóta danskennslu. Heiðar leit á hana sem uppeldisaðferð í gagnkvæmri kurteisi og virðingu og var óþreytandi baráttumaður fyrir því að dans yrði skyldunámsgrein í grunnskólum.

Hann sá fyrir sér að þegar allir hefðu notið danskennslu þá væri óskandi að hér yrði byggð danshöll, þar sem fólk gæti komið, skipt um föt, dansað i einn til tvo tíma, farið í sturtu og svo heim.

Dansleikir yrðu haldnir um helgar. Sýn hans á framgangi dansins fyrir almenning náði alla leið.

Heiðar var mikill gæfumaður í einkalífinu, Hanna var ástin í lífi hans og einkasonurinn, Ástvaldur Heiðarsson, augasteinn þeirra beggja.

Við erum óendanlega þakklát fyrir þá gæfu að hafa þekkt Heiðar og fengið að deila með honum og hans nánustu svona mörgum ógleymanlegum samverustundum þar sem gleði og skemmtileg skoðanaskipti voru í fyrirrúmi.

Minningin um góðan dreng lifir. Við sendum Ástvaldi og Jónu Maríu svo og systrum Heiðars og fjölskyldum þeirra okkar innilegustu samúðarkveðjur.

Viktoría B. Viktorsdóttir, Haukur Viktorsson og Gyða.
---------------------------------------------------------

Þegar við fréttum af láti Heiðars Róberts Ástvaldssonar var öllum ljóst að einn af svipmestu danskennurum á Íslandi hafði stigið sinn hinsta dans. Hann markaði djúp spor og hafði mikil áhrif á danskennslu vítt og breitt um landið í áranna rás.

Í um sextíu ár hafði Heiðar verið í fararbroddi fyrir samkvæmisdansakennslu og var einn af frumkvöðlunum og máttarstólpunum í greininni og átti stóran þátt í uppbyggingu danskennslu hér á landi.

Stjórnir Danskennarasambands Íslands og Dansíþróttasambands Íslands þakka Heiðari Róberti Ástvaldssyni ómetanlegan þátt sinn í uppbyggingu dansíþróttarinnar á Íslandi, samstarfið, dugnaðinn og eljuna.

Hann var ósérhlífinn baráttumaður og vildi auka veg og virðingu íþróttarinnar og kynna hana eins mörgum og mögulegt var.

Aðstandendum og fjölskyldu vottum við okkar dýpstu samúð.

  • Auður Haraldsdóttir, varaforseti DÍ,
  • Bergrún Stefánsdóttir, formaður DSÍ.

Hinsta kveðja frá okkur, stelpunum þínum úr dansinum.
-----------------------------------------------------------------------------

Kæri Heiðar. - Þú varst okkur vinur, samferðamaður og meistari í dansinum.

Þú sagðist fara á afmælisdaginn þinn og móður þinnar og við það stóðstu. Það var í þínum anda eins og allt annað í daglegu fari þínu, að standa við þitt, alltaf maður orða þinna. Minning þín lifir.

Vottum Ástvaldi syni þínum og fjölskyldu, Hörpu, Guðbjörgu, Eddu og Stanley svo og öðrum skyldmennum og vinum okkar innilegustu samúð.

  • Dansinn lifir!
  • Kallið er komið,
  • komin er nú stundin,
  • vinaskilnaðar viðkvæm stund.
  • Vinirnir kveðja
  • vininn sinn látna,
  • er sefur hér hinn síðsta blund.
  • Margs er að minnast,
  • margt er hér að þakka.
  • Guði sé lof fyrir liðna tíð.
  • Margs er að minnast,
  • margs er að sakna.
  • Guð þerri tregatárin stríð.
  • Far þú í friði,
  • friður Guðs þig blessi,
  • hafðu þökk fyrir allt og allt.
  • Gekkst þú með Guði,
  • Guð þér nú fylgi,
  • hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
  • Grátnir til grafar
  • göngum vér nú héðan,
  • fylgjum þér, vinur. Far vel á braut.
  • Guð oss það gefi,
  • glaðir vér megum
  • þér síðar fylgja' í friðarskaut.

(Valdimar Briem)

Þínar Dagný Björk, Guðrún Jacobsen og Ingibjörg Róbertsdóttir.
---------------------------------------------------------------------

Kveðja frá

Siglfirðingafélaginu

  • Hafir þú barnsskónum slitið
  • í blómstrandi síldarbæ
  • og unnið á iðandi plönum,
  • áttu þitt ævintýri um ókomna tíð,
  • átt merlandi minningasafn
  • í sálu þinni og sinni

(Ólafur Ragnarsson)

Heiðar Ástvaldsson, fyrrverandi formaður og heiðursfélagi Siglfirðingafélagsins, er látinn, 84 ára að aldri.

Heiðar ólst upp á Siglufirði í síldarævintýrinu mikla um miðja síðustu öld. Eftir nám í Gagnfræðaskóla Siglufjarðar fór hann í Verslunarskóla Íslands og hóf síðar nám í lögfræði við HÍ. Dans og danskennsla varð síðar hans ævistarf og starfrækti hann Dansskóla Heiðars Ástvaldssonar í 40 ár.

Heiðar var eins og farfuglarnir á haustin á Sigló – farfuglarnir fóru en Heiðar kom til að kenna dans og þá voru allir árgangar drifnir í danskennslu í 2-3 vikur - ekkert annað kom til greina þótt dansmenntin hafi ekki hentað öllum! Þarna var Heiðar í essinu sínu – krakkarnir drifnir í dans á daginn og stundum foreldrarnir og „fullorðnir krakkar“ á kvöldin.

Hann sagði oft að danskennsla ætti að vera skyldufag í grunnskóla – dans væri íþrótt og öllum íþróttum betri; dans væri samvinna og samskipti kynja og dans kenndi fólki að bera virðingu hvert fyrir öðru. Öll kynntumst við Heiðari í dansnámi á Siglufirði og síðar vorum við sum hver með honum í stjórn Siglfirðingafélagsins á einhverjum tímapunkti. Heiðar var formaður Siglfirðingafélagsins í 10 ár, 1981-1991. Hann lét sig starfsemi félagsins miklu varða og mætti á allflesta viðburði félagins alveg til hins síðasta.

Hann var hvetjandi um starfsemi félagsins – „krakkar mínir, það vantar að halda fleiri böll hjá félaginu“ sagði hann oft hin síðari ár á aðalfundum félagsins og hló við og fannst dansmennt félagsmanna hafa hrakað!

Hann vildi ekkert partístand en að menn kæmu saman, dönsuðu og glöddu hver annan og ekki væri verra að segja gamlar góðar sögur úr síldarbænum.

Þannig var Heiðar, mikill húmoristi, alltaf ungur í anda og alveg einstaklega skemmtilegur vinur og vildi ætíð gleðja aðra.

Með Heiðari er genginn ákaflega öflugur og ráðagóður vinur og sannur Siglfirðingur.

Að leiðarlokum þökkum við Heiðari fórnfúst starf og ómetanlegt framlag hans til Siglfirðingafélagsins og fyrir framlag hans til Siglufjarðar. Hans verður sárt saknað.

Fyrir hönd Siglfirðingafélagsins sendum við fjölskyldu Heiðars innilegar samúðarkveðjur. Guð blessi minningu Heiðars R. Ástvaldssonar.

Guðmundur Stefán Jónsson, Gunnar Trausti, Guðbjörnsson, Jónas Skúlason, Rakel Fleckenstein Björnsdóttir.
--------------------------------------------------------------

Heiðar Ástvalds hefur nú kvatt okkur og ég mun minnast alls þess sem hann kenndi mér og þúsundum Íslendinga á meðan hann steig sinn dans. Það er með mikilli virðingu og söknuði að ég kveð ekki bara fyrrverandi vinnuveitanda minn til margra ára heldur líka yndislegan og góðan vin.

Það var í gegnum Guðbjörgu systur Heiðars sem ég kynnist honum á mínum unglingsárum. Mig hefði ekki órað fyrir því að þessi kynni okkar myndu móta framtíð mína eins og þau gerðu.

Var ég komin á fullt í dansinn áður en ég vissi af og átti Dansskóli Heiðars hug minn og hjarta í yfir 50 ár.

Það mun ávallt vera mér efst í huga hversu mikil gleði, líf og fjör einkenndi þennan tíma okkar saman í dansheiminum.

Heiðar var einstakur fagurkeri og mikil félagsvera, einstaklega flottur til fara og elskaði að ferðast.

Við hjónin höfum verið svo lánsöm að hafa hann Heiðar hjá okkur á jóladag í gegnum árin, hann mætti alltaf fyrstur og fór síðastur, var hrókur alls fagnaðar og skemmti okkur með yndislegum og skemmtilegum sögum.

Jóladagur hjá okkur verður ekki eins án hans.

Það verða margir sem koma til með að sakna þín. Elsku Heiðar, starfsfélagi og vinur, ég þakka þér allar góðu stundirnar og kveð þig í þeirri vissu að guð geymi þig.

Elsku Ástvaldur og Jóna María, ég votta ykkur mína dýpstu samúð og guð veri með ykkur.

Svanhildur Sigurðardóttir danskennari.
-----------------------------------------------------------------

Heiðar fæddist 4. október 1936. Hann lést 4. október 2020.

Útförin fór fram 21. október 2020.

Elsku Heiðar Ástvaldsson, í dag mun ég kveðja þig í hinsta sinn, það mun verða með ást í hjarta og miklum söknuði.

Frá unga aldri og til fullorðinsára hefur þú með einum eða öðrum hætti verið inni lífi mínu, í fyrstu var það í gegnum dansinn, og fyrir það vil ég þakka þér, minn kæri, ég gæti talað endalaust um dansinn og hvað hann gerði mér gott en ég læt það vera, ég ætla frekar að tala um þig sem manneskju bara með örfáum orðum ef það er þá hægt, því það mikið álit hef ég á þér, kæri vinur.

Ég hugsa daglega eftir að þú lést um það að við ætluðum að hittast ég, þú, Simbi og Fiddi, gömlu dansfélagarnir, en úr því varð ekki því miður vegna veiruskrattanna sem eyðileggja allt sem okkur telst eðlilegt að gera, en nóg um það, ég vil þakka þér fyrir samfylgdina, þú góði og stóri karakter, ég man ræðurnar sem þú hélst svo oft á góðum stundum, vel máli farinn og með þessa líka dásamlega flottu rödd sem ég mun seint gleyma. Allar sögurnar sem þú sagðir á þinn einstaka hátt, þær mun ég geyma og takk fyrir það.

Að lokum vil ég enn og aftur þakka þér fyrir allt sem þú hefur gefið mér og áhrifin sem þú og þinn dansskóli og þínir kennarar hafa haft á mitt líf, innblásturinn og að uppfylla drauma mína, takk fyrir það, já og eitt enn; ég mun alltaf geyma eina færslu hérna á FB, það eru síðustu skilaboðin frá þér sem eru ÁST svo einfalt og fallegt, bara ÁST.

Takk fyrir mig, elsku hjartans vinur.

Kveðja, Kolbrún Ólafsdóttir.
---------------------------------------------------------

Ég vil minnast míns kæra bróður, Heiðars Róberts Ástvaldssonar, eins og hann hét. Heiðar fæddist á Siglufirði 4. október 1936 og lést á afmælisdaginn sinn. Heiðar var yndislegur bróðir, skemmtilegur, gat alltaf komið manni í gott skap, reytti af sér brandara þegar svo bar undir. Næmur var hann á fegurðina og í ófá skipti sem hann ferðaðist erlendis keypti hann oftast eitthvað fallegt handa systur sinni, fatnað og annað glys.

Ég minnist þess þegar hann hringdi í pabba okkar frá London, þá hef ég verið 4 eða 5 ára, þá bað ég hann um að kaupa apa handa mér (alvöru apa), sem var hlegið að. Ég lærði hjá honum dans í Grunnskólanum á Siglufirði, með honum var systir mín hún Anna að kenna með honum og voru þetta skemmtilegar stundir. Eftir að Hanna konan hans dó kom hann oft og borðaði hjá okkur hjónunum, helst vildi hann fá rauðmaga eða hrogn og lifur.

Hann kom alltaf til okkar á laugardagskvöldum þegar þátturinn Allir geta dansað á Stöð 2 var sýndur og nánast alltaf þurfti hann að segja álit sitt á dönsunum. Hann hafði yndi af mannkynssögunni og var fróður um hana, hann horfði á þætti um Viktoríu drottningu á Ríkissjónvarpinu, einnig horfði hann á Versali, mér varð að orði við hann: „Er þetta ekki bara svall?“ Hann svaraði: „Að sumu leyti.“

Hann undi sér við að skoða ýmislegt á youtube og minntist á að ég þyrfti að læra og prófa það til að stytta mér tímann þar sem hann gat skoðað allt milli himins og jarðar þar. Nokkrum dögum áður en hann veiktist bauð hann okkur fjölskyldunni á veitingastaðinn Ask. Það er erfitt að trúa að þetta hafi verið í hinsta sinn sem ég sá hann, en nú ertu kominn í sumarlandið til Hönnu þinnar, kæri bróðir. Elsku Ástvaldur og Jóna og systkini, samúðarkveðjur til ykkar.

  • Ég leitaði blárra blóma
  • að binda þér dálítinn sveig,
  • en fölleit kom nóttin og frostið kalt
  • á fegurstu blöðin hneig.

  • Og ég gat ei handsamað heldur
  • þá hljóma, sem flögruðu um mig,
  • því það voru allt saman orðlausir draumar
  • um ástina, vorið og þig.

  • En bráðum fer sumar að sunnan
  • og syngur þér öll þau ljóð,
  • sem ég hefði kosið að kveða þér einn
  • um kvöldin sólbjört og hljóð.

  • Það varpar á veg þinn rósum
  • og vakir við rúmið þitt,
  • og leggur hóglátt að hjarta þínu
  • hvítasta blómið sitt.

  • Ég veit ég öfunda vorið,
  • sem vekur þig sérhvern dag,
  • sem syngur þér kvæði og kveður þig
  • með kossi hvert sólarlag.

  • Þó get ég ei annað en glaðzt við
  • hvern geisla, er á veg þinn skín,
  • og óskað, að söngur, ástir og rósir,
  • sé alla tíð saga þín.

(Tómas Guðmundsson)

Kristrún Ástvaldsdóttir og fjölskylda.