Hulda Stefánsdóttir

Hulda Stefánsdóttir - Ljósmynd Kristfinnur

Mbl.is 7. febrúar 2009 | Minningargreinar 

Hulda Stefánsdóttir fæddist á Hofsósi 22. ágúst 1916. Hún lést á Sjúkrahúsi Siglufjarðar 31. janúar 2009.

Foreldrar hennar voru Stefán Lárusson, f. 22.6. 1885, d. 17. 2. 1935 og Pálína Steinunn Árnadóttir, f. 11.7. 1883, d. 1.5. 1978.

Hulda var næst elst af fjórum systrum,

  • Lára Stefánsdóttir, f. 1910, er látin,
  • Bára Stefánsdóttir, f. 1920, er búsett á Siglufirði og
  • Kristín Guðrún Stefándsóttir f, 1926, andaðist á fyrsta ári.

Hinn 19. júní 1937 giftist Hulda Stefáni Guðmundssyni, bifreiðastjóra f. 5.8. 1914, d. 15.12. 2002.
Foreldrar hans voru Guðmundur Jónsson, f. 17.6. 1877, d. 2.4. 1959 og Guðrún Magnúsdóttir, f. 14.9. 1880, d. 11.6. 1956.

Börn Huldu og Stefáns eru:

  • 1) Hrafnhildur, f. 2.7. 1937, maki Birgir Björnsson,
    börn þeirra eru 
    • Stefán Birgirsson,
    • Júlía Birna Birgirsson,
    • Herdís Birgisdóttir,
    • Inga Margrét Birgirsdóttir og
    • Hulda Birgirdsdóttir

  • 2) Álfhildur, f. 18.5. 1941, maki Marteinn Brynjólfur Haraldsson,
    börn þeirra eru 
    • Ólafur Helgi Marteinsson,
    • Haraldur Marteinsson,
    • Rúnar Marteinssonog
    • Steinunn Hulda Marteinsdóttir.

  • 3) Stefán Páll Stefánsson, f. 16.6. 1944, maki Ingibjörg Oddsdóttir,
    börn þeirra eru 
    • Gunnfríður, Stefánsson
    • Hulda Stefánsdóttir,
    • Linda Björk Stefánsson, og
    • Hannes Örn Stefánsson.

  • 4) Guðrún, f. 25.11. 1949, maki Theodór Júlíusson,
    börn þeirra eru 
    • Hrafnhildur Theodórsdóttir,
    • Ásta Júlía Theodórsdóttir,
    • Sara Theodórsdóttir, og
    • Vigdís Theodórsdóttir.

  • 5) Hilmar Jón, f. 15.8. 1956, maki Sigríður A. Þórarinsdóttir,
    dóttir þeirra er 
  • Hulda Sigríður Hilmarsdóttir,
    Hilmars börn eru
    • Trausti Veigar Hilmarsson,
    • Rut Hilmarsdóttir og
    • Birna Hlín Hilmarsdóttir,
    • börn Sigríðar eru
    • Þórarinn
    • Ágúst og
    • Sólveig.

Afkomendur Huldu og Stefáns eru nú 81. Þegar Hulda var fjögurra ára fluttist fjölskyldan til Siglufjarðar og bjó Hulda þar fram til hinsta dags. Hún var í sveit á Hofsósi á sumrin fram á unglingsár en stundaði svo ýmsa vinnu á Siglufirði s.s. síldarsöltun.

Lengst af vann Hulda á Sjúkrahúsi Siglufjarðar og sinnti störfum sínum þar sem og annars staðar af trúmennsku og dugnaði. Auk þess að sjá um stórt heimili tók Hulda þátt í félagsstarfi. Hún söng í kirkjukórnum og var meðlimur í slysavarnafélaginu og kvenfélaginu.

Útför Huldu verður gerð frá Siglufjarðarkirkju í dag og hefst athöfnin kl. 14.
-------------------------------------------------

Mín kæra tengdamóðir er látin á 93ja aldursári. Styrkur, umhyggja og hjartahlýja prýddu þessa góðu konu fyrir utan allan fróðleikinn sem hún gat miðlað alla tíð.

Ég kom fyrst inn á heimili hennar og Stefáns þegar við Guðrún, dóttir þeirra, urðum kærustupar 16-17 ára gömul. Strax fann ég mig velkominn hjá fjölskyldunni á Hvanneyrarbrautinni, en hún passaði vel upp á sína dóttur því það kom fyrir að ég læddist með Guðrúnu inn á ókristilegum tíma um helgar og foreldrarnir komnir í háttinn.

Ég var yfirleitt ekki búinn að vera lengi í herbergi kærustunnar þegar heyrðist kallað úr hjónaherberginu: „Guðrún, er hann ekki að fara?“ Eftir að við trúlofuðum okkur heyrðist aldrei neitt úr hjónaherberginu og ég orðinn eins og heimalningur hjá þessari góðu fjölskyldu.

Eftir að við Guðrún giftum okkur 19 ára gömul og fórum að búa og eignast börn og síðan barnabörn hefur hún hvatt okkur, börnin og barnabörnin óspart og fylgst af áhuga með því sem við höfum tekið okkur fyrir hendur jafnt í leik, skóla og starfi og gefið okkur mikinn styrk og stuðning.

Elsku Hulda, hafðu innilegar þakkir fyrir þinn kærleik og góðmennsku. Minningin um þig mun lifa í hjarta okkar allra og við vitum að sál þín mun lifa að eilífu.

  • Sálina engin binda bönd,
  • guð henni vængi létta léði
  • að lyfta sér á í hryggð og gleði,
  • dýrðlega bjó þá drottins hönd.

  • Þeir vængir engan þekkja lúa.
  • Það er sálunni hvíld að fljúga
  • innan um þennan undra geim,
  • endurminninga og vona heim.

  • Hún getur flogið öld frá öld
  • herrans að skoða handaverkin,
  • himnesk vísdóms og gæsku merkin,
  • hennar ævi á ekkert kvöld.

  • Henni er unun og endurnæring
  • eilíf starfsemi, sífelld hræring.
  • Ó guð! hvað er þá öndin mín?
  • Eilífðar stjarna, dóttir þín.

(Páll Ólafsson.)

Minning þín er ljós og birta í lífi okkar.

Theodór Júlíusson.
------------------------------------------------------------

Elsku amma, nú er komið að kveðjustund. Ég á margar góðar minningar um þig sem ég mun ávallt geyma vel. Það var alltaf gaman að koma í heimsókn til þín og spjalla um daginn og veginn og hlusta á þig segja sögur frá því þú varst ung. Þú hafðir gaman af því að heyra sögur af stelpunum mínum og ef þær komu ekki með mér í heimsókn til þín þá spurðir þú alltaf um þær og það þótti mér mjög vænt um.

Stelpunum þótti líka gaman að heimsækja þig og fá að kíkja í nammibaukinn þinn, þar var alltaf nóg úrval. Ég á eftir að sakna þess að geta ekki kíkt í heimsókn til þín um helgar eins og ég gerði svo oft. Þú varst líka svo þakklát fyrir heimsóknirnar og þakkaðir mér alltaf svo vel fyrir að koma til þín. Nú trúi ég varla að ég geti ekki heimsótt þig aftur.

Elsku amma, ég mun sakna þín.

Sigurlaug Ragna.
----------------------------------------------------

Elsku amma með örfáum orðum langar okkur systurnar að kveðja þig og þakka fyrir allt sem þú gerðir fyrir okkur. Það voru forréttindi að eiga þig sem ömmu. Það var alltaf gott að leita til þín, þú gafst okkur tíma og hafðir oftast svar á reiðum höndum, ef ekki svar þá allavega konfektmola. Þó samverustundum fækkaði þá var alltaf gaman að heimsækja þig því þó að líkaminn væri orðinn lúinn þá var hugurinn skarpur.

Elsku amma, þú varst víðsýn og hjartahlý, stundum pínu ströng og alveg ótrúlega nösk á að sjá í gegnum öll þau trix sem við reyndum á unglingsárum, það var gersamlega ómögulegt að plata þig og væntanlega fylgist þú enn betur með okkur að ofan.

Þær eru óteljandi góðu minningarnar tengdar ykkur afa og þegar við hugsum til ykkar þá líður manni alltaf vel. Ellý Vilhjálms, Haukur Mortens, ótrúlega margar bækur, útsaumaðir púðar, bingókvöld, krúttlegasta jólatré í heimi, besti jólaísinn, grýludúkkan, ruggustóllinn, kíkirinn í eldhúsglugganum, plastávextir í körfu, svarti þungi veggsíminn, strauvélin, nammikjallarinn, fölsku tennurnar í glasinu... Líklega er Mogginn ekki gefinn út í efra svo við munum hvísla ástarkveðju og þökkum út í vindinn og vona að það berist þér

Hrafnhildur, Ásta Júlía, Sara og Vigdís.
--------------------------------------------------------

Elsku amma Hulda, nú hefur þú kvatt og lagt í hina hinstu för til fundar við hann afa Stebba og fleiri góða sem farnir eru. Eins og þú sagðir sjálf: hvað ætli sé gaman að verða svona hundgamall þegar manns bestu og skemmtilegustu vinir eru löngu farnir.

Ég kynntist Huldu fyrir rúmum tveimur áratugum. Frá fyrstu stundu duldist mér ekki að þar fór afar vel gerð kona sem hafði margt til brunns að bera. Hún hafði góða kímnigáfu, var víðlesin, með eindæmum minnug, já og alveg stórskemmtileg kona.

Hulda var komin vel á tíunda áratuginn, samt varð hún aldrei gömul. Það er frekar að manni dytti í hug roskin heldri dama. Hún var hávaxin og tignarleg. Jafnvel undir það síðasta, þegar hún var mestmegnis rúmliggjandi, þá læddist alltaf að mér sama hugsunin: Þessi kona er drottning.

Fyrir hönd okkar fjölskyldunnar á Suðurgötu 36 vil ég þakka þér fyrir allar góðu stundirnar og kærleikann. Megi góður guð vaka yfir þér.

  • Sólfagra mey! Nú seilist yfir tinda
  • úr svölum austurstraumum roði skær.
  • Nú líður yfir láð úr höllu vinda
  • léttur og hreinn og þýður morgunblær.
  • Svo var mér, Hulda, návist þín á nóttu
  • sem nú er ljósið jörð á votri óttu.
  • Vertu nú sæl! Þótt sjónum mínum falin
  • sértu, ég alla daga minnist þín.
  • Vertu nú sæl! Því dagur fyllir dalinn,
  • dunandi fossinn kallar þig til sín.
  • Hann breiðir fram af bergi hvítan skrúða,
  • bústaður þinn er svölum drifinn úða.
  • Vertu nú sæl! Því sólin hálsa gyllir
  • og sjónir mínar hugarmyndin flýr.
  • Ó, Hulda kær, er fjöll og dali fyllir
  • fjölbreyttu smíði, hvar sem lífið býr
  • og dauðinn, sem að svo þig löngum kallar
  • sá, er þig aldrei leit um stundir allar.

(Jónas Hallgrímsson.)

Sigríður Vigdís Vigfúsdóttir.
-------------------------------------------------

Hinsta kveðja

Nú ertu farin frá okkur, elsku amma, og samverustundirnar verða ekki fleiri í þessu lífi. Ég vil þakka þér fyrir allar góðu stundirnar sem við áttum saman og þann kærleik og hlýju sem að þú gafst mér.

  • Ég kveð þig með þessum orðum:
  • Nú stillt og rótt
  • ein stjarna á himni skín.
  • Sú stjarna leiðir huga minn til þín.

(SH)

Elsku amma Hulda, við sjáumst síðar.

Þín Vigdís.