Hólmfríður Guðmundsdóttir

Hólmfríður Guðmundsdóttir - Ljósmynd Kristfinnur

Dagblaðið Vísir - DV - 05. nóvember 1982

Hólmfríður Guðmundsdóttir lést 30. Október 1982. Hún fæddist 11. apríl 1911 í Nýjabæ í Kelduhverfi.

Eftirlifandi maður hennar er Þórhallur Björnsson. Eignuðust þau eina dóttur. 
Anna Laufey Þórhallsdóttir fæddist 21. nóvember 1944 og varð augasteinn foreldra sinna, og það sem allt snerist um.

  • Anna Laufey giftist Lúðvík Lúðvíksson, hafnsögumaður 
    og eiga þau 3 dætur,
    • Fríða Sjöfn Lúðvíksdóttir,
    • Hanna Þóra Lúðvíksdóttir 
    • Margrét Halla Lúðvíksdóttir.

Hólmfríður rak ásamt manni sínum Alþýðuhúsið á Siglufirði fyrir verkalýðsfélögin þar í mörg ár.

Áriðið 1973 fluttust þau til Reykjavíkur og starfaði Hólmfríður þar sem starfsstúlka, fyrst við öldrunardeildina i Hátúni og síðan á Landspítalanum.

Útför hennar verður gerð frá Fossvogskirkju í dag kl. 15.
---------------------------------------------------------------------------

Morgunblaðið - 06. mars 1983

Hólmfríður Guðmundsdóttir Siglufirði Það var í lok októbermánaðar 1982, nánar tiltekið ðfaranótt þess 30., að Hólmfríður Guðmundsdóttir fyrrum húsfreyja í Siglufirði og síðar í Reykjavík andaðist hér í Landspítalanum.

Fregnin um lát hennar kom fjölskyldu hennar og vinum ekki á óvart. Mánuðum saman hafði hún barist hetjulegri baráttu við sjúkdóm þann er loks leiddi hana til dauða. í þeim átökum sýndi hún e.t.v. gleggst hvílíkum manndómi og kjarki hún var gædd.
Jarðsett var hún í Reykjavík 5. nóvember 1982

Við hjónin vorum erlendis er okkur barst fregnin um andlát Hólmfríðar og við gátum ekki komið því við að fylgja henni síðasta spölinn, þess í stað vil ég með þessum síðbúnu línum minnast hennar og votta henni þakkir og virðingu okkar, en hennar naut hún í ríkum mæli, allra er þekktu hana.

Hólmfríður Guðmundsdóttir fæddist 11. apríl 1911 að Nýjabæ í Kelduhverfi. Hún var dóttir hjónanna Guðmundar bónda og kennara Guðmundssonar, Guðmundssonar Sveinssonar bónda á Hallbjarnarstöðum á Tjörnesi og Guðbjargar Ingimundardóttur hreppstjóra frá Brekku í Núpasveit Rafnssonar.

Guðbjörg og Guðmundur gengu í hjónaband 1906 og bjuggu í Nýjabæ í 27 ár eða til 1933, en það ár andaðist Guðmundur úr lungnabólgu langt um aldur fram og varð öllum kunnugum harmdauði. Hann var í senn góður bóndi og kennari, sautján ára gamall var hann sendur í Möðruvallaskóla, var þar í tvo vetur og útskrifaðist þaðan vorið 1898 . Guðmundur var gáfumaður og skáldmæltur vel. Á sl. ári var gefin út eftir hann kvæðabókin „Kvæði og stökur".

Útgefendur voru dætur skáldsins. A árunum 1907 til 1916 eignuðust þau hjón sex dætur, Önnu, Jóhönnu, Hólmfríði, Guðrúnu, Birnu og Helgu. Nú hefur Hólmfríður kvatt og önnur síðar, elst þeirra systra lést föstudaginn 18. febrúar sl. sjötíu og fimm ára að aldri. Svo nú lifa eftir fjórar þeirra systra. Æskuheimili þeirra í Nýjabæ einkenndist af ástríki og glaðværð og minntist Hólmfríður oft þeirra hollráða —

þess góða veganestis er hún fékk með sér að heiman. Árið 1932 fór Hólmfríður til Akureyrar og var þar við nám og störf á Hótel Gullfossi undir stjórn þeirrar merku konu Rannveigar Bjarnadóttur. Þar kynntist hún ungum Siglfirðingi, Þórhalli Björnssyni síðar framkvæmdastjóra Verslunarfélags Siglufjarðar. Þau gengu í hjónaband 20. desember 1923 og fluttu þá til Siglufjarðar og bjuggu þar síðan í farsælu hjónabandi í tæp 40 ár. Árið 1973 fluttu þau til Reykjavíkur, þar sem Þórhallur hóf störf við Tollstjóraembættið í Reykjavík.

Einkadóttir þeirra,
Anna Laufey, fæddist í Siglufirði, býr hún nú á Seltjarnarnesi, hún  er gift Lúðvík Lúðvíkssyni hafnsögumanni. Þau eiga þrjár ungar dætur.

Ég kynntist Þórhalli og fjölskyldu hans „snemma dags" ef svo mætti að orði komast. Foreldrar Þórhalls voru vinir foreldra minna og allnáinn samgangur var milli heimilanna. Hólmfríður Guðmundsdóttir mat mann sinn mikils svo og tengdaforeldra sína Guðrúnu Jónsdóttur frá Látrum á Látraströnd og Björn Jónasson frá Ytrahóli í Öngulstaðahreppi, Eyjafjarðarsýslu.

Þau gengu í hjónaband 1911 og nokkru síðar fluttu þau til Siglufjarðar þar sem og Þórhallur og bræður hans fæddust og ólust upp.

Bjuggu þau þar alla sína búskapartíð. Þau fjörutíu ár, sem Hólmfríður og Þórhallur störfuðu á Siglufirði dreif margt á þeirra daga. Hæst ber í mínum huga dugnað þeirra og samheldni sem aldrei brást. Hólmfríður sinnti ýmsum störfum þessi ár í Siglufirði.

Þau hjón ráku m.a. um tíma Alþýðuhúsið, var það í senn staður funda og samkvæma. Snyrtimennska þeirra og lipurð var rómuð. Hólmfríður var eins og fyrr segir alin upp á margmennu heimili, faðir hennar gegndi margvíslegum opinberum störfum fyrir sveit sína og hérað. Af þessum sökum komu margir að Nýjabæ. Fyrir, um og eftir aldamótin fór félagsbylgja um héraðið. Hólmfríður hreifst af henni, var félagslynd og áhugasöm um allar framfarir. Þegar hún kom til Siglufjarðar tók hún fljótt þátt í félags- störfum á staðnum.

Hún átti sæti um árabil í stjórn Verkamannafélagsins Brynju, einnig átti hún sæti í orlofsnefnd húsmæðra og annaðist um tíma skipulagningu orlofsferða. Eftir að Þórhallur tók við framkvæmdastjórn Verslunarfélags Siglufjarðar varð hún hans önnur hönd við verslunarstörfin og rekstur félagsins sem óx verulega í höndum þeirra, þrátt fyrir síldarleysi og síminnkandi umsvif atvinnurekenda á þessum árum.

Mér er kunnugt um það, að þeir Siglfirðingar sem óskuðu eftir að vera „í reikning hjá Þórhalli", eins og það var kallað, þurftu ekki að biðja um það tvisvar. Aldrei neitaði Þórhallur nokkrum um lán. Hafi einhver skuld tapast, sem ég efa, hefðu þau hjón greitt fyrirtækinu andvirðið úr eigin vasa, um það er ég sannfærður. Slík var samviskusemi þeirra.

Hólmfríður studdi mann sinn í einu og öllu svo sem hún best gat. Einnig rétti hún mörgum öðrum hjálpar- og vinarhönd, sem ekki verður tíundað hér. Hún lét oft í ljós ánægju sína yfir því að hafa flutts til Siglufjarðar ung að árum og yfir dvöl sinni þar í tæpa fjóra áratugi.

Þá hlakkaði hún til Reykjavíkurdvalarinnar og að fá tækifæri til að búa nálægt einkadótturinni og fjölskyldu hennar. Þau hjón fluttu til Reykjavíkur eins og áður segir árið 1973 og hér var heimilið þeirra eins og í Siglufirði — reitur hamingju og eindrægni, þar sem oft voru upprifjuð norðlensk „minnisverð tíðindi".

Því miður varð dvöl hennar hér skemmri en vonast var til, eða tæp tíu ár — tíu góð ár — að vísu þegar frá eru taldir síðustu mánuðirnir er hún barðist við þann sjúkdóm sem loks lagði hana að velli. Hólmfríður fékk að lifa rúm sjötíu ár. Hún eignaðist á lífsleiðinni góðan eiginmann, elskulega dóttur, sem reyndist henni afar vel, sem og tengdasonur hennar. Dætur þeirra þrjár voru sannkallaðir sólargeislar ömmu og afa. Þá má minnast þess, að samband Hólmfríðar og systra hennar var til fyrirmyndar og milli þeirra ríkti ást, einlægni og gagnkvæm virðing og minningu föðurins heiðruðu þær systurnar með útgáfu ljóða hans, svo sem fyrr sagði.

Hólmfríður Guðmundsdóttir kvaddi þennan heim með reisn, styrk og æðrulaus, eins og farþegi sem stígur um borð í ókunnugt skip, í fullu trausti þess að haldið sé til hafnar. Þórhalli vini mínum, dóttur hans, tengdasyni og dótturdætrum sendi ég og fjölskylda mín innilegustu samúðarkveðjur.

Jón Kjartansson
-------------------------------------------------- 
Kveikur:

Hólmfríður Guðmundsdóttir Siglufirði Það var í lok októbermánaðar sl., nánar tiltekið aðfaranótt þess 30., að Hólmfríður Guðmundsdóttir fyrrum húsfreyja í Siglufirði og síðar í Reykjavík andaðist hér í Landspítalanum. Fregnin um lát hennar kom fjölskyldu hennar og vinum ekki á óvart.

Mánuðum saman hafði hún barist hetjulegri baráttu við sjúkdóm þann er loks leiddi hana til dauða. í þeim átökum sýndi hún e.t.v. gleggst hvílíkum manndómi og kjarki hún var gædd. Jarðsett var hún í Reykjavík 5. nóvember sl. Við hjónin vorum erlendis er okkur barst fregnin um andlát Hólmfríðar og við gátum ekki komið því við að fylgja henni síðasta spölinn, þess í stað vil ég með þessum síðbúnu línum minnast hennar og votta henni þakkir og virðingu okkar, en hennar naut hún í ríkum mæli, allra er þekktu hana.

Hólmfríður Guðmundsdóttir fæddist 11. apríl 1911 að Nýjabæ í Kelduhverfi. Hún var dóttir hjónanna Guðmundar bónda og kennara Guðmundssonar, Guðmundssonar Sveinssonar bónda á Hallbjarnarstöðum á Tjörnesi og Guðbjargar Ingimundardóttur hreppstjóra frá Brekku í Núpasveit Rafnssonar. Guðbjörg og Guðmundur gengu í hjónaband 1906 og bjuggu í Nýjabæ í 27 ár eða til 1933, en það ár andaðist Guðmundur úr lungnabólgu langt um aldur fram og varð öllum kunnugum harmdauði. Hann var í senn góður bóndi og kennari, sautján ára gamall var hann sendur í Möðruvallaskóla, var þar í tvo vetur og útskrifaðist þaðan vorið 1898 . Guðmundur var gáfumaður og skáldmæltur vel. Á sl. ári var gefin út eftir hann kvæðabókin „Kvæði og stökur".
--------------------------------------------------------

Hólmfríður Guðmundsdóttir lést 30. október. Hún fæddist 11. apríl 1911 í Nýjabæ í Kelduhverfi. Eftirlifandi maður hennar er Þórhallur Björnsson. Eignuðust þau eina dóttur. Hólmfríður rak ásamt manni sínum Alþýðuhúsið á Siglufirði fyrir verkalýðsfélögin þar í mörg ár.

Árið 1973 fluttust þau til Reykjavíkur og starfaði Hólmfríður þar sem starfsstúlka, fyrst við öldrunardeildina i Hátúni og síðan á Landspítalanum. Útför hennar verður gerð frá Fossvogskirkju í dag kl. 15.