Fanney Jóna Jónsdóttir

Fanney Jóna Jónsdóttir - ókunnur ljósmyndari

mbl.is 6. maí 2021 | Minningargreinar

Fanney Jónsdóttir fæddist 21. ágúst 1972 á Siglufirði. Hún lést á heimili sínu 10. apríl 2021.

Foreldrar Fanneyjar eru Sigríður Þórdís Júlíusdóttir ( kölluð Dísa) f. 3. mars 1948 og Jón Jónasson ( kallaður Nonni Fönsu) f. 29. desember 1937, þau eignuðust 4 börn

  • Júlía Margrét Jónsdóttir fædd 5. febrúar 1969
  • Fanney Jóna Jónsdóttir, fædd 21. ágúst 1972
  • Jónas Ríkarð Jónsson fæddur 19. september 1975
  • Júlíus Sigurður Jónsson fæddur 24. mars 1977,
    en fyrir átti Nonni 
  • Jóhönnu Ástu Jónsdóttur fædd 10 september 1960
    og Dísa eignaðist
  • Arnar Þór Sigríðarson fæddur 22. júlí 1988.

Fanney Jóna eignaðist tvö börn þau

  • Söndru Guðnadóttur fædd 3. desember 1988, hún er búsett í Reykjanesbæ með sambýlismanni sínum Sveini Óskari Bergþórssyni og dóttur
  • Emblu Sigríði,

Embla Sigríður er eina ömmu barn Fanneyjar.

Sonur Fanneyjar er

  • Aron Heimir Tyrfingsson búsettur í Mílanó á Ítalíu hjá Jóhönnu Ástu systur Fanneyjar.

Fanney vann á nokkrum veitingastöðum um ævina eins fór hún til Flateyrar 1989 og vann þar við frystihúsið hjá Önfirðingi ehf, gekk þar í flest störf var hökudugleg, fljót að læra, var alltaf órædd við þau verkefni sem voru sett fyrir hana. Mest langaði hana að mennta sig í hesta tamningum, en hafði því miður ekki tök á því.

Útför Fanneyjar Jónu fór fram frá Siglufjarðarkirkju 24. apríl 2021.

Hinsta kveðja frá móður til dóttur sem kvaddi allt of fljótt. Elsku Fanney mín var alltaf á hraðferð allt lífið. Lífið byrjaði með miklum veikindum strax við fæðingu sem dvínuðu ekki fyrr en í kringum 12 ára aldur. Það var oft erfiður tími hjá þessari elsku sem smitaði út í fjölskylduna. Hún varð ung móðir, átti Söndru sína 1988 og Aron sinn 2000, þá átti hún eina dásamlega ömmustelpu, Emblu.

Á unglingsárunum hitti hún því miður fíkilinn sem allt of oft dvaldi í hennar fallegu sál og lék illa á hana og allt í kringum hana en verst þó hana sjálfa alltaf, hún losaði sig af og til við fíkilpúkann en hann rataði of oft til baka því miður, þetta er skelfilegur sjúkdómur sem leikur allt of margar góðar og fallegar sálir illa. Við fjölskyldan grátum örlög þín elsku Fanney mín og söknum þín svo endalaust, svo hræðilega sárt að þurfa að kveðja þig svona snemma. Við munum berjast fyrir því að fá upplýsingar um hvað kom fyrir þig, hvað það var sem tók þitt líf. Við munum fallega, góða, greiðvikna, gjafmilda, glaða, sterka sál þína. Elskum þig alltaf.

Mig langar að skrifa hér fyrir neðan nokkur orð sem þú hafðir sjálf skrifað núna fyrir nokkru í dagbók þína:

  • Ég og barnið í sjálfri mér.
  • Mig langar til að vera elskuð,
  • mig langar til að vera hress,
  • mig langar að gantast,
  • mig langar að eignast vin
  • sem skilur mig og mig
  • langar að gera margt með honum
  • og að hann komi mér skemmtilega á óvart.

Þá notaðir þú bókamerki í bók sem þú varst að lesa, bókina Samræður við Guð, á bókamerki þessu stendur:

„Ég aldrei hef lofað að braut sé bein og blómskrýddir blómastígar alla leið heim. Ég get ekki lofað þér gleði án sorgar. Á göngunni með mér til himinsins borgar. En ég get lofað þér aðstoð og styrk og alltaf þér ljósi þó að brautin sé myrk. Og leiddu að því hugann að lofað ég hef að leiða þig sjálfur hvert einasta skref.“

Elsku Fanney Jóna okkar, þín verður sárt saknað, hvíl í friði elskan mín, þar sem þú leggst til hinstu hvílu í faðmi elsku Fönsu ömmu og Jonna afa sem þú ert báðum skírð í höfuðið á, þau eins og Lóa amma, Júlli afi, Haukur frændi og allir þeir sem eru komnir í draumalandið á undan þér munu taka vel á móti þér, umvefja þig, elska þig, gleðjast og dansa með þér.

Við munum þig alltaf, elskum þig og söknum sárt.

Þín mamma og fjölskylda.
-------------------------------------------

Það tekur fjölskylduna einstaklega sárt að þurfa að kveðja elsku dóttur mína, systur, móður og ömmu. Elsku Fanney dóttir mín sem var svo lífsglöð, einstaklega lífleg og hress, sem barn gat hún átt það til að príla upp um allt eins og lítill api, svo mikið var fjörið alltaf í kringum hana, en unglingsárin reyndust henni erfið þar sem hún kynntist fíklinum allt of ung og hann átti erfitt með að láta hana í friði.

Þá var hún komin í óæskilegan félagsskap ung að aldri sem fylgdi henni allt of oft í gegnum lífið, en hún reyndi oft að snúa við blaðinu og var að því núna frá því um áramót, vinna í að breyta til og allt leit nokkuð vel út, var þetta því reiðarslag að heyra að elsku dóttir mín hafi fundist látin á heimili sínu, við fjölskyldan höfum enn ekki fengið að vita hver dánarorsökin var sem er okkur mjög erfitt að vita ekki hvað gerðist. Við bíðum eftir svari.

Fanney okkar var oft erfið í umgengni og samskiptum, en alltaf vildi hún öllum vel, var vel gefin, greiðvikin og gáfuð. Hún átti marga drauma um það sem hana langaði til að mennta sig í, en því miður náði hún ekki að uppfylla þessa drauma, lífið var einfaldlega svo mikið hark að ekki fannst pláss til menntunar. Hún hafði mikið fyrir því að halda heimili fyrir sig og sína og alltaf skyldi það vera fallegt, hreint og umfram allt lykta vel, það var mikið atriði.

En einn af helstu draumum hennar um framtíðarstarf var að læra til hestatamninga og vinna á stórum hestabúgarði, við sjáum hana fyrir okkur núna á gullfallegum fák í indíánalitunum með hvíta stjörnu á enninu og stýra stórum búgarði í sumarlandinu, við vitum að hún myndi njóta sín út í ystu æsar, og gera það einstaklega súper vel. Þá átti hún líka drauma um að læra leðursaum, taka meiraprófið, læra málarann, fara í hússtjórnarskólann.

Fanney fylgdist alltaf vel með öllu því nýjasta í snyrtivörum, því sem var í tísku hún var með öll nýjustu og flottustu trendin á hreinu öllum stundum og þreyttist aldrei á að segja okkur frá því besta á markaðnum hverju sinni, hún notaði sjálf bara einungis það besta og fannst að við ættum að gera það líka því henni fannst við öll, eins og hún, eiga einungis það besta skilið, ekta skyldi það vera, hún hefði t.d. aldrei látið sér detta í hug að nota eitthvað annað en Chanel, Dior, eða Elisabet Arden í kremum og farða.

Aldrei nokkurn tímann myndi Fanney láta nappa sig í einhverjum leðurbuxum eða slíku, ekta leður, ekta skinn eða ekkert, þannig var hún elsku Fanney okkar. Hún elskaði öll dýr, langaði að taka hund í fóstur eins og hún nefndi við systurson sinn í einu spjallinu við hann, hún átti til að spjalla mikið við hann, mest um tónlist en svo allt milli himins og jarðar, hún sagði honum að hann væri einn af þremur persónum í lífi sínu sem hún treysti, hún sagði honum líka hversu mikið dóttir hennar, hún Sandra, minnti hana svakalega mikið á Júlíu stóru systur, sagðist hafa heyrt í Söndru í síma og þær væru svo líkar svo svakalega skemmtilegar (hennar orð). Hvíl í friði elsku Fanney okkar, þinn pabbi og fjölskylda.

Nonni (Jón) Jónasson.
-------------------------------------------

Elsku fallega litla systir mín er fallin frá, það er svo ótrúlega sárt að kveðja þig, þú áttir eftir að gera svo ótalmargt, það var svo margt á döfinni hjá þér eins og við sáum t.d. á skrifum þínum þar sem þú varst að vinna í umsókn í hússtjórnarskólann, þú varst búin að panta þér tíma hjá ráðgjafa sem átti að aðstoða þig við að bæta samband þitt við börnin þín yndislegu eins og fallegu litlu ömmuskottuna þína, þú hlakkaðir til að eyða meiri tíma með þeim og okkur fjölskyldunni.

Eftir mörg símtölin sem við áttum undanfarna mánuði þá var ég svo mikið farin að hlakka til að eyða með þér fleiri góðum systrastundum og var bara akkúrat að tala um það við syni mína kvöldið áður en þú kvaddir hvað það væri nú æðislegt og hversu mikið ég hlakkaði til að hitta þig oftar þar sem þú virtist vera á svo góðum stað á batavegi með allt þitt. Þessi símtöl okkar í milli enduðu oftar en ekki á hlátrasköllum, það var alltaf hægt að hlæja með þér,

þú varst svo ótrúlega glettin, stríðin og mikill prakkari, og núna þegar ég er að skrifa þetta þá heyri ég fyrir mér ískrandi tístið í þér þegar þú varst um það bil að fara að segja frá einhverju sniðugu. Það var svo kostulegt eins og ein góð frænka lýsti því svo vel, þá kom ákveðinn prakkarasvipur á þig um leið og þér datt eitthvað fyndið í hug til þess að prakkarast með, svo kom tístið og hláturinn í humátt, svona sé ég þig fyrir mér þegar ég hugsa til þín með fallega prakkaralega brosið þitt.

En elsku systir ég fæ sting í hjartað þegar ég hugsa til þess hversu lífið var oft erfitt hjá þér elsku litla blóm, líf þitt byrjaði á því að þér var vart hugað líf strax í fæðingu, þá tók við löng barátta við mikil veikindi sem fóru loks að lagast aðeins upp úr 12 ára aldri, og þá voru unglingsárin að detta inn með öllu sínu fjöri, sem barn og unglingur varst þú alltaf svo fjörug og kröftug, ef þér datt í hug að gera eitthvað þá bara var það fulla ferð í það, það hefur aldrei neitt getað stoppað þig, það hefur aldrei neitt fjall verið of stórt fyrir þig, eins var oft ansi grýttur jarðvegur sem þú þurftir að fara og oft fannst manni örlög þín ansi grimm og grýtta leiðin sem þú þurftir oft að fara eða klífa virtist oft óþarflega grýtt en þú hélst alltaf ótrauð áfram og lést aldrei neitt né neinn stöðva þig, fólk furðaði sig ansi oft á kraftinum sem bjó í þessu litla trippi, þessi litli kroppur sem allt gat og ekkert var of stórt fyrir.

Elsku Fanney Jóna fallega systir mín, ég á eftir að vera lengi að átta mig á því að þú sért í raun og veru farin, að þú eigir ekki eftir að hringja í mig og gefa mér góð ráð eins og þú varst alltaf með á hreinu hvaða vítamín ætti að taka, hvaða snyrtivörur skyldi nota og þá var bara talað um að það besta og einungis það besta væri nógu gott fyrir okkur tvær eins og þú orðaðir það, t.d. í síðasta símtali okkar talaðir þú um að nú værum við bara báðar komnar á þann aldur að við værum að detta inn í breytingaskeið og þá vantaði nú ekki ráðin frekar en fyrri daginn. Elsku yndið mitt, hvíl í friði umvafin ást hjá ömmu og afa.

Júlía Margrét Jónsdóttir.
-----------------------------------------------------

Elsku fallega frænka, það var erfitt að fá þær fréttir að þú værir farin. Við systkinin munum ávallt minnast þín sem glaðværa töffarans sem þú varst. Við vitum að amma og afi taka vel á móti þér í sumarlandinu. Minning þín mun lifa í hjörtum okkar. Guð geymi þig elsku Fanney, megi englar Guðs vernda þig.

  • Þú gengin ert hugglöð á frelsarans fund
  • og fagnar með útvaldra skara,
  • þar gleðin er eilíf, þar grær sérhver und.
  • Hve gott og sælt við hinn hinsta blund
  • í útbreiddan faðm Guðs að fara.
  • Nú kveðja þig vinir með klökkva og þrá
  • því komin er skilnaðarstundin.
  • Hve indælt það verður þig aftur að sjá
  • í alsælu og fögnuði himnum á,
  • er sofnum vér síðasta blundinn.

(Hugrún)

Elsku Nonni, Dísa, Sandra, Aron, systkini og fjöldskyldur.

Við vottum ykkur okkar dýpstu samúð og hugur okkar er hjá ykkur þessa dimmu daga. Megi Guð vera með ykkur.

Fanney, Írís, Oddur og Nína.