María Stefanía Björnsdóttir

María Björnsdóttir - ókunnur ljósmyndari

mbl.is - 8. nóvember 2010 | Minningargreinar | 1658 orð | 1 mynd

María Stefanía Björnsdóttir fæddist á Siglufirði 13. september 1931. Hún lést á hjúkrunarheimilinu Sunnuhlíð 25. október 2010

Foreldrar hennar voru Björn Zophanías Sigurðsson skipstjóri frá Vatnsenda í Héðinsfirði f. 1892, d. 1974 og Eiríksína Kristbjörg Ásgrímsdóttir frá Hólakoti í Fljótum f. 1897, d.1960.
Systkini:

  • Sigurður Björnsson1917-1944,
  • Ásbjörg Una Björnsdóttir 1919-1972,
  • Halldóra Guðrún Björnsdóttir 1921-2009,
  • Sveinn Pétur Björnsdóttir 1924-1998,
  • Ásgrímur Guðmundur Björnsson 1927-1999,
  • Þorsteinn Helgi Björnsson1929-2000,
  • Björn Björnssonf.1930, Svava Kristín 1932-2007,
  • Sigríður Bjarney Björnsdóttir f. 1934.

Eiginmaður Maríu var Hafsteinn Júlíusson múrarameistari frá Vestmannaeyjum, f. 8. júní 1928, d. 15. febrúar 1990.
Foreldrar Hafsteins voru Sigurveig Björnsdóttir f. 1891, d. 1934 og Gunnlaugur Júlíus Jónsson múrarameistari í Vestmannaeyjum f. 1895, d. 1978.

Börn Maríu og Hafsteins eru

  • 1) Sigurveig Helga f. 9.9. 1951. Maki Bjarni Ragnarsson f. 27.11. 1950.
    Börn þeirra eru
    • a) María f. 1975, maki Daði Már Ingvarsson f. 1977,
  • börn:
    • Hrefna Ósk f. 1994,
    • Daníel Már f. 2002 og
    • Gabríel Már f. 2004.
  • b) Steinar f. 3.11. 1980.
    Dóttir hans er
    • María Ísabella f. 2.4. 2009.
      Áður átti Bjarni dótturina
    • Anettu Rós f. 3.12. 1971, maki Christian f. 5.4. 1978,
      börn:
      • Sunna Dögg, f. 22.9. 1989,
      • Thelma Rut f. 22.5. 1999 og
      • Oliver f. 2.4. 2009.

  • 2) Eiríksína Kristbjörg f. 20.6. 1955, maki Óskar Sverrisson f. 14.5. 1959,
    synir þeirra eru
    • a) Bjarki f. 10.9. 1988
    • b) Sævar Már f. 10.8. 1990.
  • 3) Guðný f. 19.7. 1956, maki Jóhann Sveinsson f. 15.3. 1955.
  • Börn þeirra eru
    • a) Elísa f. 6.1. 1978
    • b) Hafsteinn Ævar f. 23.3. 1982.
  • 4) Sigurður f. 3.8. 1959, maki Svava Aldís Viggósdóttir f. 20.10. 1961.
    Börn:
  • a) Harpa Hödd f. 31.8. 1982, maki Ísak Halldórsson Nguyen f. 8.7. 1983,
    sonur Hörpu er
  • Baltasar Breki, f. 26.10. 2005.
  • b) Viggó f. 22.1. 1987.
  • 5) Júlíus Geir f. 1.1. 1963, maki Margrét Herdís Guðmundsdóttir f. 30.4. 1962.
    Börn:
    • a) Hafsteinn f. 10.12. 1984, maki Karítas Sveinsdóttir f. 4.3. 1987.
    • b) Eysteinn Freyr f. 12.7.1989.
    • c) Guðmundur Þór f. 29.12. 1993.
    • d) Júlíus Mar f. 7.6. 2004.

  • 6) Þröstur f. 20.1. 1964, maki Hrafnhildur Karlsdóttir f. 11.11. 1962.
    Börn:
    • a) Orri f. 19.11. 1985,
    • b) Katrín f. 30.3. 1989, maki Ómar Þór Yngvason f. 18.1. 1988.
    • c) María f. 17.10. 1993. Sambýlismaður Maríu frá árinu 1998 er Aðalsteinn Guðlaugsson f. 17. júlí 1926,
      dóttir hans er
    • Sólveig f. 28.8. 1961.

María ólst upp á Siglufirði og gekk þar í barna- og gagnfræðaskóla, hún fór ung til Vestmannaeyja að vinna en þar kynntist hún Hafsteini eiginmanni sínum. Þau giftu sig 16. júní 1951 og hófu búskap í Vestmannaeyjum þar sem þau byggðu sér hús. Árið 1963 fluttust þau í Kópavog, bjuggu fyrst á Hlíðarvegi og síðar í Kastalagerði.

Árið 1997 fluttist María í Lækjasmára 2 í Kópavogi. Hún var virk í Kvenfélaginu Heimaey og í Siglfirðingafélaginu og var félagi í Oddfellow-reglunni frá árinu 1981. María vann á saumastofum í Kópavogi, síðast á saumastofu Kópavogshælis.

Útför Maríu Stefaníu fer fram í Kópavogskirkju í dag, 8. nóvember 2010, og hefst athöfnin kl. 15.
----------------------------------------------

Mæsa tengdamóðir mín var mér mjög kær. Ég var ung þegar ég kom inn í fjölskylduna, eða fyrir 29 árum, þá 19 ára gömul og tók hún vel á móti mér.

Fyrsta minning mín er þegar Mæsa var fimmtug og haldin var glæsileg veisla í Kastalagerði og ég var í eldhúsinu að hjálpa til í afmælinu. Mæsa var mjög veisluglöð og varð enginn svikinn af veislunum hennar. Í Kastalagerði voru allir velkomnir, alltaf bakkelsi og heitt á könnunni, og oft á tíðum margt um manninn við eldhúsborðið hjá Mæsu og Hafsteini þar sem mikið var spjallað.

Mæsa var listakona í höndunum og mjög góð saumakona.

Ég man vel að þegar við Júlli vorum að fara að gifta okkur spurði hún hvort hún mætti ekki sauma brúðarkjólinn minn, sem og hún gerði og var hann dásamlegur. Ekki lét hún sig heldur muna um að sauma föt á elsta drenginn okkar sem þá var tveggja ára og voru þau í stíl við brúðarkjólinn. Ég á bæði kjólinn og fötin ennþá og er það mér mjög kær minning um hana.

Mæsa og Hafsteinn áttu sumarbústað í Öndverðarnesi þar sem öll fjölskyldan kom oft saman og þaðan á ég margar góðar minningar.

Hún var óspör á að lána okkur bústaðinn þar sem við fjölskyldan áttum góðar stundir.

Já, Mæsa mín, ég þakka þér fyrir allar góðu stundirnar og veit ég að þú ert komin á annan stað þar sem Hafsteinn tekur á móti þér. En þó að þú sért farin verður þú aldrei langt undan og átt eftir að fylgjast grannt með okkur öllum.

  • Guð sá að þú varst þreyttur
  • og þrótt var ekki að fá,
  • því setti hann þig í faðm sér
  • og sagði: „Dvel mér hjá“.

(Þýtt Á.Kr. Þ.)

Þín tengdadóttir, Margrét Herdís Guðmundsdóttir.
----------------------------------------------------------------------

Tengdamóðir mín, María Björnsdóttir, er nú látin eftir erfið veikindi. Er mér ljúft að minnast hennar með nokkrum orðum. Kynni okkar stóðu í tæp þrjátíu ár eða allt frá þeim tíma að leiðir okkar Eyju minnar lágu fyrst saman. Ég kom í Kastalagerðið fljótlega eftir að við Eyja kynntumst. Móttökurnar voru hlýjar á smekklegu heimilinu og gestrisni Maríu og Hafsteins einstök eins og margir þekkja. Systkin unnustunnar fimm – glaumur og gleði, tré og járn, listir og menning. Allur pakkinn á einu bretti. Og fyrir unga manninn var veislan rétt að byrja.

Ég veitti síðar athygli straumi ættingja, vina og vandamanna í Kastalagerðið – heimili þeirra hjóna stóð öllum opið – var nokkurs konar miðpunktur stórfjölskyldu, vina og vandamanna. Þar var hist, málin rædd við eldhúsborðið og verkefni leyst ef svo bar undir.

María fæddist og ólst upp á Siglufirði. Ung fór hún til Vestmannaeyja þar sem hún hitti Hafstein manninn sinn. Fyrstu búskaparár sín bjuggu þau í Vestmannaeyjum en fluttu í Kópavoginn 1963 þar sem þau bjuggu síðan.

Það var Maríu þungbært að missa Hafstein en hann féll frá árið 1990 og var hún því orðin ekkja 58 ára gömul. Vann hún við saumaskap næstu árin á eftir, allt til starfsloka. María var mikil dugnaðarkona og í hennar huga var engin uppgjöf. Hún rak sitt heimili af miklum myndarskap, tók áfram á móti öllu sínu fólki, stundaði félagslíf, fór í ferðalög og fleira.

Við fjölskyldan eigum margar góðar minningar um Ömmu Kóp, eins og synir okkar kölluðu hana. Ófáar úr sumarbústað þeirra hjóna í Öndverðarnesi. Þar kom fjölskyldan líka oftar en ekki saman. Oft var glatt á hjalla og þar stigu mörg barnabörnin sín fyrstu skref. Amma Kóp var líka mikið jólabarn og hafði sérstakt yndi af jólahátíðinni og undirbúningi hennar. Fjölskyldan var hennar fjársjóður.

María hafði einstakt minni þegar kom að ættrækni og tengslum fólks. Hún var auk þess vel fróð um menn og málefni. Hún var heilsuhraust lengst af eða þar til hún veiktist fyrir tæpu ári en hún hefði orðið áttræð á næsta ári.

Í veikindum sínum og eins og jafnan áður naut María stuðnings barnanna sinna og Aðalsteins. Einnig naut hún frábærrar umönnunar starfsfólks Sunnuhlíðar nú síðustu mánuðina.

Að lokum vil ég þakka Maríu fyrir þær góðu stundir sem við fjölskyldan höfum átt með henni. Ég minnist Maríu tengdamóður minnar með virðingu og hlýju og bið Guð að blessa minningu hennar.

Óskar Sverrisson.
----------------------------------------------

Elsku amma.

Þú varst aldrei eins og ömmurnar í ævintýrum og sögum, þú varst betri. Frá því að við vorum lítil var heimili ykkar afa stöðugur punktur í tilverunni og vissum við fátt betra en að fá að fara til ykkar í pössun.

Kastalagerði var líka alltaf eins og hálfgert ævintýraland, veröld sem afmarkaðist af Kópavogskirkju, steinunum, Jóabúð og sundlauginni. Húsið í Kastalgerði var líka sveipað ljóma, ekki síst kexskápurinn goðsagnakenndi sem var í fullkominni hæð fyrir öll barnabörn frá tveggja ára aldri. Hann var sérstakt tilhlökkunarefni þegar í vændum var heimsókn til ömmu og afa enda mátti maður fara sjálfur og skammta sér kex næstum eins og maður vildi.

Í minningunni mátti líka gera allt og leika sér alls staðar, meira að segja glamra tímunum saman á orgelið í stofunni og nota bláa svefnsófann sem hið fjölbreyttasta leiktæki. Jafnvel þegar þú varst ekki heima var í lagi að við klifruðum inn um þvottahúsgluggann og létum fara vel um okkur þar til þú komst heim.

Frá því við vorum lítil höfum við heyrt sögur af þínu lífi á Siglufirði. Hvað þú varst klár, áttir auðvelt með að læra sem barn og lærðir jafnvel heima fyrir eldri bróður þinn. Ég (Elísa) man ekki hvenær ég heyrði fyrst söguna af þessu en frá því að ég man eftir mér þá ætlaði ég að líkjast þér. Ég ætlaði að vera framúrskarandi dugleg í skólanum eins og þú og lét mig dreyma um að vera færð upp um bekk eins og þú.

Þú varst fyrirmynd í svo mörgu. Þú varst skapandi, óendanlega flink í höndunum og útsjónarsöm, ekki síst þegar hart var í ári hjá ykkur afa og þú saumaðir og seldir föt. Það var líklega ekki erfitt að koma neinu út því þú áttir alltaf nýjustu tískublöðin og gerðir allt bæði vel og með stæl. Þú varst ávallt smart til fara og þekktir alla tískustrauma út og inn. Ég (Hafsteinn) lærði fyrst að meta það þegar ég var um fimm ára og þú saumaðir handboltalandsliðsgalla úr apaskinni á okkur Steinar. Apa-

skinn, hvar fékk hún það? Líklega keypti afi það í Brasilíu. Þessir gallar urðu að einkennisbúningum okkar. Á heimilum okkar og eflaust allra hinna barnabarnanna má finna ýmsa muni sem þú hefur gefið okkur í gegnum tíðina. Þú lagðir ávallt mikinn metnað í gjafir og hittir ávallt í mark. Hvort sem það voru hvítvínsglös, tískuföt eða pottaleppar þá mátti bóka að um fallega og endingargóða hönnun væri að ræða.

Þó að við höfum vaxið úr grasi, þú flust úr Kastalagerði í Lækjasmárann og hafið búskap með Aðalsteini hefur heimili þitt haldist sem fastur punktur í tilveru okkar. Við, barnabörnin, hittumst svo oft heima hjá þér, þú bjóst okkur hlýtt athvarf þar sem við urðum að samheldnum hóp og gafst okkur minningar sem aldrei gleymast. Elsku amma, við kveðjum þig með miklum söknuði og þökkum fyrir allt.

Þín barnabörn, Elísa og Hafsteinn Ævar.