Einar Sigurður Björnsson smiður

Einar Björnsson smiður

mbl.is - 21. apríl 2021 | Minningargreinar 

Einar Björnsson fæddist á Siglunesi við Siglufjörð 29. september 1932. Hann lést 9. apríl 2021 á Hrafnistu, Kópavogi.

Foreldrar hans voru Björn Jónsson, útvegsbóndi á Siglunesi, f. á Ytri-Á í Ólafsfirði 8. nóvember 1885, d. 1949, og kona hans Sigrún Ásgrímsdóttir, f. á Dalabæ 27. júní 1893, d. 1973.
Systkini Einars voru

  • Ásgeir Björnsson vélstjóri f. 12.11. 1917, d. 4.12. 1995,
  • Guðný Björnsdóttir, f. 8.5. 1919, d. 30.11. 1995,
  • Anna Björnsdóttir, f. 17.2. 1921, d. 8.8. 2014, og
  • Jón Björnsson smiður, f. 15.8. 1922, d. 18.11. 2006.

Einar giftist Jóhönnu Ragnarsdóttur, f. 13.7. 1941, frá Vestmannaeyjum, uppalin á Húsavík. Foreldrar hennar voru Ragnheiður Helgadóttir, f. 31.5. 1917, d. 22.6. 1974, og Ragnar Jónsson, f. 21.6. 1917, d. 5.11. 1996.

Börn Einars og Jóhönnu voru:

  • 1) Ragnar Heiðar, f. 13.7. 1959, d. 1.12. 1986. Eiginkona hans var Erla Margeirsdóttir, þau skildu. Börn þeirra eru Rut, f. 7.6. 1978, og Rakel, f. 1.2. 1985.
  • 2) Sigrún Björg, f. 17.10. 1963, d. 27.9. 2020. Eiginmaður hennar var Kristinn Jónsson, f. 14.7. 1959. Börn þeirra eru Gígja Sæbjörg, f. 29.1. 1983, Hanna Bára, f. 10.7. 1984, og Einar Ingi, f. 4.7. 1989.

Einar og Jóhanna eiga saman níu barnabarnabörn.

Einar bjó ásamt foreldrum sínum og systkinum á Siglunesi við Siglufjörð fram til ársins 1949. Fór síðan að heiman til náms á Siglufirði og lauk þar námi við Iðnskóla Siglufjarðar í húsasmíði. Einar öðlaðist sveinsbréfið árið 1960 og meistararéttindi árið 1963.

Flutti síðan til Reykjavíkur og starfaði þar sem smiður á ýmsum stöðum.

Einar stundaði nám við Myndlistaskólann í Reykjavík og lærði þar listmálun árið 1993.

Einar og Jóhanna fluttu í Boðaþing í Kópavogi árið 2014. Í ágúst 2020 flutti Einar á Hrafnistu Boðaþingi.

Útför Einars fer fram frá Lindakirkju í Kópavogi í dag, 21. apríl 2021, klukkan 13. Athöfninni verður streymt frá:

https://www.lindakirkja.is/utfarir  Streymishlekk má nálgast á: http://www. mbl.is/andlat

Nú kveð ég þig í hinsta sinn með þakklæti fyrir árin sem við áttum saman.

Börnin okkar taka á móti þér elsku vinur.

  • Umhyggju og ástúð þína
  • okkur veittir hverja stund.
  • Ætíð gastu öðrum gefið
  • yl frá þinni hlýju lund.

  • Gáfur prýddu fagurt hjarta,
  • gleðin bjó í hreinni sál.
  • Í orði og verki að vera sannur
  • var þitt dýpsta hjartans mál.

(Ingibjörg Sigurðardóttir)

Hvíl í friði. Kveðja frá eiginkonu,

Jóhanna Ragnarsdóttir.
----------------------------------------------------------

Elsku afi. Það er svo margt sem ég vil segja en orð ná ekki yfir það hversu mikið ég mun sakna þín. Á einhvern hátt leið mér alltaf eins og ég væri einstakur í návist þinni.

Ég hafði svo gaman af því á yngri árum þegar ég kom í heimsókn þar sem við eyddum öllum stundum í bílskúrnum, því mikla ævintýralandi. Í bílskúrnum eyddum við mörgum gæðastundum saman og ég mun alltaf meta það hversu góður þú varst við mig. Á meðan þú varst eitthvað að smíða í skúrnum varstu með mig, lítinn pjakk, að stússa eitthvað í kringum þig.

Ég man vel eftir því þegar þú gafst mér fyrstu verkfærin mín þegar ég var sex ára, það voru engin plastverkfæri heldur var það lítill hamar, lítil sög og tommustokkur. Ég smíðaði kannski aldrei neitt merkilegt á þessum tíma með þér en þessu mun ég aldrei gleyma. Þú settir svo upp píluspjald hjá þér, þótt í seinni tíð viti ég ekki hversu gáfulegt það var. Þar sem píluspjaldið var fest á dekkjavegginn og ég kastaði pílum óteljandi sinnum í hjólbarða, fljótlega seinna leyfðirðu mér að búa mér til mitt eigið spjald á bílskúrshurðinni til að bjarga dekkjunum.

Það var alltaf svo mikil ró yfir þér og hún geislaði frá þér. Ég hef hreinlega ekki tölu yfir það hversu oft ég sofnaði í fanginu á þér yfir sjónvarpinu þegar ég var í pössun hjá ykkur, í hornsófanum góða.

Ég mun aldrei gleyma hlátrinum þínum og prakkaraskap, það sem ég elskaði mest var hversu vel þú hlóst að þínum eigin bröndurum. Þú varst svo skemmtilega grobbinn og fram til ársins 2002 hélstu því fram að þú hefðir aldrei dottið en sumarið 2002 fórum við saman í bústaðarferð á Illugastaði þar sem þú flaugst svo skemmtilega á hausinn í blautri grasbrekkunni, ég man þetta eins og þetta hefði gerst í gær og stríddi þér reglulega vegna þess. Þetta gefur samt auga leið að því hversu pottþéttur þú varst og að eina skiptið sem ég man eftir einhvers konar misförum hjá þér er þetta eina skipti.

Mér er svo minnisstæður tíminn sem við eyddum saman að byggja bústaðinn og hvernig þú varst alltaf tilbúinn að hjálpa mér í einu og öllu. Þegar við byggðum saman skjólvegginn heima til að koma fyrir grillinu, önnur eins vandvirkni og harka hefur líklega aldrei sést frá manni á níræðisaldri.

Síðast en ekki síst mun ég alltaf muna eftir þér sem mesta og besta sælkera sem fyrirfinnst á Íslandi og þótt lengra væri leitað. Það var alltaf til ís hjá þér og eftir hvern einasta kvöldmat þá fengum við okkur hvor sína skálina saman, það er svo skrítið en það var alltaf til pláss fyrir smá ís og súkkulaði.

Það er svo margt sem ég sé í mér sem kemur frá þér og við áttum svo vel saman, ég mun sakna þín til æviloka en ég veit að þú ert kominn á góðan stað núna skellihlæjandi og að prakkarast með börnunum þínum. Ég get ekki verið stoltari en ég er að hafa verið nefndur eftir þér afi. Þú munt alltaf eiga hug minn og hjarta. Ég mun aldrei gleyma þér.

Þinn vinur og nafni, Einar Ingi.
------------------------------------------------------------

Elsku best afi minn, ég kveð þið með miklum söknuði en með hjartað fullt af þakklæti fyrir að hafa átt þig að allan þennan tíma.

Þú hefur alltaf verið stór hluti af mínu lífi og á ég svo margar frábærar minningar af þér elsku afi. Þú varst alveg einstakur maður, mikil fyrirmynd, hjartahlýr, fyndinn og góður vinur. Nú hafið þið mamma sameinast á ný og ég veit þið munið vaka yfir okkur. Ég ætla að hugsa vel um ömmu fyrir þig.

Afi

  • Á afa engan bilbug fann,
  • að kvarta gerð´ann aldrei.
  • Byggja hús eða mála mynd,
  • það var nú enginn vandi.

  • Handlaginn með eindæmum,
  • pensill, sög eða hamar.
  • Allt voru þetta listaverk
  • eftir snillinginn hann afa.

  • Brúnn og sætur afi var,
  • sterkastur allra manna.
  • Hann lét þig alveg vita það,
  • mikilmenni var hann.

  • Upp í skáp og út í bíl
  • hann laumaðist í súkkulaði.
  • Sætindi og rjómaís
  • var hans gúmmelaði.

  • Siglunes var staðurinn
  • þar ólst hann uppúr grasi.
  • Margar voru sögurnar
  • af Einari á Nesi.

  • Hann ömmu Hönnu var góður við,
  • allt fyrir hana gerði.
  • Þó leiðir þeirra skilji nú
  • hann yfir henni vakir.

  • Af húmor hann afi hafði nóg,
  • brandara sagði hann marga.
  • En best þótti honum líklega
  • að hlæja að eigin fyndni.

  • Mikið sem við elskum hann,
  • fyrirmynd okkar allra.
  • Einar afa við grátum sárt
  • í minningar munum halda.

(Hanna Bára Kristinsdóttir)

Ég á eftir að sakna þín mikið elsku afi. Hjartans þakkir fyrir allt.

Minning þín er ljós í lífi okkar.

Hvíldu í friði. Þín Hanna Bára.
--------------------------------------------------------------

Elsku afi minn. Þetta er svo skrýtið. Alveg frá því ég man eftir mér fyrst með ykkur ömmu í Langatanga og til síðasta dags þíns með okkur þá fannst mér þú aldrei eldast. Þú varst alltaf svo hress og kátur, alltaf hlæjandi og í góðu skapi. Það er því skrýtið að sitja og skrifa minningargreinina þína.

Þú varst svo mikil fyrirmynd fyrir mig og ég tek mikið af þínum kostum með mér áfram inn í lífið.

Lundarfar þitt var svo einstakt, mikið jafnaðargeð og þolinmæði gagnvart öllu. Þú varst góður við alla og allir voru jafnir fyrir þér enda varstu elskaður af mörgum.

Það var alltaf svo gott að vera í kringum þig, þú hafðir svo góða nærveru og við áttum yndislegar stundir saman ég og þú. Eins og þegar amma veiktist og var á spítalanum þá áttum við svo yndislegan tíma tvö saman síðustu vikurnar þegar ég gekk með Söru og ég fékk að vera hjá ykkur ömmu í Heiðarselinu.

Þá fékk ég að hafa þig svo til út af fyrir mig og við áttum ekki í vandræðum með að láta fara vel um okkur, fórum vanalega til Dóra í Mjóddinni og fengum okkur heimilismat til að fara með heim eftir sundferð, horfðum á sjónvarpið hvort í sínum hægindastólnum og sofnuðum yfir tíufréttunum áður en við laumuðumst hvort í sinn suðusúkkulaðimolann fyrir háttinn.

Minningarnar eru ótal margar; útilegur, utanlandsferðir og jólaboðin ykkar ömmu á annan í jólum sem ég var alltaf svo spennt fyrir. Það var alltaf svo einstök stemning enda var heimilið ykkar ömmu staður sem ég elskaði að fá að vera á, svo hlýlegt, rólegt og notalegt.

Litlu ættarmótin okkar voru líka stundir sem ég mátti alls ekki missa af; þegar þið leigðuð bústaðinn sem Trésmiðafélagið átti á Stóra-Hofi þá komu allir saman. Þar eignaðist ég margar yndislegar minningar með ykkur og sá staður er mér alltaf svo kær.

Mér fannst alltaf svo gaman að fá að hitta ykkur, föðurfjölskylduna mína, þar sem pabbi kvaddi okkur allt of snemma. Þið gerðuð flókna hluti einfalda og stóðuð svo vel að hlutunum varðandi okkur systurnar.

Ég fékk að verja svo miklum tíma með ykkur eftir fráfall hans og fyrir það er ég svo þakklát.

Þú varst alltaf svo hjálpsamur og þegar við krakkarnir fluttum okkur um set fyrir nokkrum árum þá varst þú fyrstur á staðinn, kominn með borvélina og hillur í geymsluna til að ég gæti nú haft allt upp á tíu. Þú boraðir og breyttir eldhúsinnréttingunni eftir mínu höfði, allt með hallamáli og útreikningum svo að allt væri nú vandað og vel frá gengið.

Þú varst mikill fjölskyldumaður, sögumaður og húmoristi. Þér þótti svo gaman að fá gesti og taka upp albúmin og skoða myndir. Þú áttir óteljandi sögur af Sigló og uppvaxtarárunum þínum á Siglunesi og það var gaman að hlusta á þig segja frá.

Elsku afi minn, ég kveð þig í bili og tek allar minningarnar og sögurnar með mér inn í framtíðina til að segja mínum afkomendum frá því hversu mikil fyrirmynd og dugnaðarforkur afi Einar var.

Ég var dugleg að segjast elska þig, því ég gerði það.

Ég elska þig afi minn. Þín Rakel.
------------------------------------------------------

Einar afi var einstakur maður og mörgum kostum gæddur. Hann var mikil fyrirmynd. Hann hafði æðislega notalega nærveru. Hann var ávallt jákvæður, brosmildur og stutt í sprellið. Hann var með svo smitandi og skemmtilegan hlátur. Það voru aldrei vandamál hjá afa, bara verkefni. Hann var með einstakt lundarfar og mikið jafnaðargeð og duglegur að slá á létta strengi. Einar afi var afar laghentur, skemmtilegur, stríðinn, skipulagður, heiðarlegur, duglegur og listrænn. Ófá málverkin gerði hann í gegnum árin.

Fjölskyldan var honum dýrmætara en allt, geislandi gleðin skein af honum þegar hann tók á móti fólkinu sínu. Ég á margar góðar minningar um Einar afa, þar má nefna allar stundirnar á Siglunesi og Siglufirði. Þar eyddum við saman mörgum sumardögum, þar sem við fórum út á bát að veiða og fórum í langa og skemmtilega göngutúra í fallegri náttúrunni. Hann hafði gaman af því að rifja upp stundirnar frá Siglunesi og sagði manni margar sögurnar.

Alltaf mætti afi með myndaalbúmið þegar við komum í heimsókn, til að rifja upp skemmtilegar minningar. Það var einhvern veginn alltaf létt og skemmtilegt andrúmsloft í kringum afa og mikið hlegið. Afi var alltaf heilsuhraustur og vann langt fram eftir aldri og löngu eftir að hann fór á eftirlaun. Hann hafði alltaf eitthvað fyrir stafni, stundaði líkamsrækt og sund þar til hann fékk heilablóðfall fyrir örfáum árum. Þrátt fyrir að hafa fengið heilablóðfall lék hann oft á als oddi með bröndurum og skemmtilegum umræðum, okkur öllum til undrunar.

Einars afa er sárt saknað en minningarnar lifa í hjörtum okkar áfram.

Rut Ragnarsdóttir.