Sigrún Ágústsdóttir og Guðlaugur Óskarsson

Sigrún Ágústsdóttir og Guðlaugur Óskarsson - ókunnur ljósmyndari


mbl.is - 3. júlí 2021 | Minningargreinar

Sigrún Ágústsdóttir fæddist í Grindavík 25. ágúst 1936. Hún lést á Landspítalanum í Fossvogi 2. júní 2021.

Foreldrar Sigrúnar voru Matthildur Sigurðardóttir húsmóðir, f. á Akrahóli í Grindavík 1. júní 1914, d. 10. september 2005 og Sveinbjörn Ágúst Sigurðsson, skipstjóri og útgerðarmaður í Grindavík, f. 11. ágúst 1906, frá Þúfnavöllum á Skagaströnd, d. 28. júní 1975.

Systkini Sigrúnar eru

  • Bjarni Guðmann Sigurðsson, f. 1931, d. 2012,
  • Ólafur Sigurðasson, f. 1935, d. 2019,
  • Hallbera Árný Sigurðsdóttir, f. 1938,
  • Alda Sigurðsdóttir, f. 1940,
  • Bára Sigurðsdóttir f. 1940, d. 2020,
  • Ása Sigurðsdóttir, f. 1941,
  • Þórdís Sigurðsdóttir, f. 1942,
  • Sigríður Björg Sigurðsdóttir, f. 1946,
  • Sigurður Magnús Sigurðsson, f. 1948,
  • Hrönn Sigurðsdóttir, f. 1951,
  • Matthildur Bylgja Sigurðsdóttir, f. 1952, d. 2009,
  • Sveinbjörn Ægir Sigurðsson, f. 1954 og
  • Sjöfn Sigurðsdóttir, f. 1956.

Guðlaugur Óskarsson fæddist á Siglufirði 7. júní 1935. Hann lést á Landspítalanum í Fossvogi 5. júní 2021.
Foreldrar Guðlaugs voru Guðbjörg Sigríður Jóhannesdóttir, f. á Garði á Skagaströnd 14. júlí 1904 og Rósant Óskar Sveinsson, f. 24. október 1903, sjómaður á Siglufirði. 

Maki Óskars Sveinssonar, var Elín Jónasdóttir fæddist í Efri-Kvíhólma í Vestur-Eyjafjallahreppi 16. maí 1908. - Hún lést á Heilbrigðisstofnun Siglufjarðar 14. febrúar 2013.  - Foreldrar Elínar voru Jónas Sveinsson bóndi frá Rauðafelli í Austur-Eyjafjallahreppi, f. 4. nóvember 1875, d. 29. nóvember 1946, og kona hans Guðfinna Árnadóttir frá Mið-Mörk í Vestur-Eyjafjallahreppi, f. 12. september 1874, d. 23. nóvember 1972.

Hálfsistkyni Guðlaugs, + börn Óskars og Elínar Jónasdóttur eru 
  • Ægir Einarsson Óskarsson, f. 1928, d. 2002.
    Systkini Guðlaugs samfeðra (Óskar Sveinsson) voru sjö:
  • Helgi Óskarsson, f. 1925, d. 2012,
  • Kristján Hólm Óskarsson, f. 1929, d. 2020,
  • Sigurjón Hólm Óskarsson, f. 1929, d. 2009,
  • Guðmunda Sigríður Óskarsdóttir, f. 1938, d. 2003,
    Börn Óskars og Elínar Jónasdóttur eru: 
  • Haukur Óskarsson bólstrari, f. 1941,
  • Guðlaug Óskarsdóttir, f. 1942 og
  • Guðfinna Óskarsdóttir, f. 1946, d. 2009.

Sigrún og Guðlaugur giftu sig 31. desember 1956. Þau áttu fjögur börn:

  • 1) Gunnhildur Guðrún, f. 1955, sambýlismaður Sævar Reynisson. Gunnhildur á tvö börn frá fyrra hjónabandi sínu með Kristni Benediktssyni:
    • a) Hildur Sigrún, gift Pétri Lentz.
      Þau eiga 2 börn,
    • Evu Maríu og
    • Tómas.
    • b) Jóel, giftur Mariu Sharga.
      Jóel á einn son,
    • Jóel Þór, frá fyrra hjónabandi sínu með Lindu Þóru Grétarsdóttur.
  • 2) Eyjólfur Þór Guðlaugsson, f. 1959, giftur Sigrúnu Guðnýju Jónsdóttur.
    Þau eiga 2 börn:
    • a) Guðlaugur, giftur Hugrúnu Ósk Óskarsdóttur.
      Þau eiga eina dóttur,
    • Eddu,
      en Guðlaugur á tvær dætur,
    • Sögu og
    • Brynju, frá fyrra hjónabandi með Sigríði Önnu Ólafsdóttur.
    • b) Gígja, gift Atla Geir Júlíussyni.
      Þau eiga 2 börn,
    • Patrek og
    • Hildigunni.
  • 3) Guðbjörg Sigríður Guðlaugsdóttir, f. 1960, gift Birgi Emil Jóhanni Egilssyni.
    Þau eiga tvö börn:
    • a) Guðbjörg, í sambúð með Steinari Davíð Ásgeirssyni.
    • b) Egill, í sambúð með Önnu Guðmundsdóttur.
      Þau eiga einn son,
    • Emil Birgi.

  • 4) Jóhanna Helga Guðlaugsdóttir, f. 1966, gift Guðmundi Ásmundssyni.
    Þau eiga tvö börn:
    • a) Hildur, í sambúð með Bjarka Þór Friðleifssyni.
    • b) Ásgrímur.

Sigrún og Guðlaugur bjuggu í Grindavík allt til ársins 1998 og ráku útgerðina Hópnes hf. ásamt tveimur öðrum fjölskyldum frá 1965-1995. Þau fluttu í Lautasmára í Kópavogi árið 1998 og bjuggu þar til ársins 2017 þegar þau fluttu að Hraunvangi í Hafnarfirði.

Útför Guðlaugs og Sigrúnar fór fram í kyrrþey.

Það var vissulega mikið högg að missa foreldra sína með þriggja daga millibili en líka ljúfsárt í ljósi þess hversu samrýnd og samtaka hjón þau höfðu alltaf verið. Alla tíð máttu þau vart sjá hvort af öðru, voru miklir vinir og leituðust alltaf við að ræða málin og skiptast á skoðunum ef svo bar undir. Þau voru samtaka í öllu sem þau tóku sér fyrir hendur hvort sem það var í leik eða starfi.

Þau byggðu upp fyrirmyndarútgerðarfyrirtæki, Hópsnes hf, ásamt hjónunum Eðvarð Júlíussyni og Elínu Alexandersdóttur og Jens Óskarssyni og Báru Ágústsdóttur, systur mömmu. Þau seldu fyrirtækið árið 1995, en þá keyptu Eðvarð og fjölskylda hans húsnæði þess og hafa byggt þar upp fyrirmyndarfyrirtæki sem ber sama nafn. Mamma og pabbi byggðu sumarbústaðinn sinn í Grímsnesinu með miklum myndarbrag og þar var oft glatt á hjalla og ófáar stundirnar sem við fjölskyldan áttum þar saman.

Þau áttu líka hús á Spáni í 15 ár þar sem þau nutu þess að vera í sólinni og spila golf. Við fjölskyldan nutum góðs af húsinu þar sem við fengum afnot af því í okkar fríum. Besta ferðin þangað var þó án efa þegar við öll fjölskyldan fórum þangað að fagna 70 ára afmæli pabba. Það var dásamleg ferð og mamma og pabbi í essinu sínu með hópinn sinn. Hér áður fyrr voru þau mikið í laxveiði og fóru mikið á skíði. Vissulega var alltaf farið vel með peningana en þau kunnu þó svo sannarlega að njóta lífsins og nutu þess að gera skemmtilega hluti saman. Það besta við mömmu og pabba var þó að þau voru ávallt til staðar fyrir okkur öll. Þau voru einfaldlega góðar manneskjur og miklar fyrirmyndir.

Mamma og pabbi kenndu mér mikið. Vissulega var ég örugglega ekki auðvelt barn og unglingur. Ég var jú yngst og dekurrófan á heimilinu sem hafði miklar skoðanir á hlutum. Þau voru þó ótrúlega þolinmóð við mig og þreyttust aldrei á að gefa manni góð ráð þrátt fyrir dauf eyru á stundum. Þessi ráð snerust um það hversu mikilvægt það var að mennta sig, vera duglegur og standa sig í hverju því sem maður tók sér fyrir hendur. Síðast en ekki síst aldrei að skrópa í skóla, í vinnu og mæta á réttum tíma. Ég vil trúa því að ég hafi reynt að fylgja þeirra ráðum og gildum í hvívetna.

Við Gummi og börnin okkar eyddum miklum tíma með mömmu og pabba. Við vorum saman öll aðfangadagskvöld og áramót. Við eyddum miklum tíma með þeim í bústaðnum og fórum einar fjórar ferðir með þeim í húsið þeirra á Spáni. Þau voru hreint dásamleg við börnin okkar og það verður seint fullþakkað. Síðustu 10 ár höfum við búið erlendis og þau hafa heimsótt okkur á hverju ári og stundum tvisvar. Það var alltaf gott að vera með þeim, við nutum þess að vera saman, spiluðum mikið golf og börnin okkur nutu þess að vera með þeim. Það verður án efa skrýtið fyrir okkur að halda jólin hér eftir án þeirra.

Elsku mamma og pabbi, takk fyrir allt. Við eigum eftir að sakna ykkar mikið en erum glöð að þið séuð saman og treystum því að þið séuð að gera eitthvað skemmtilegt saman. Elska ykkur.

J. Helga Guðlaugsdóttir.
---------------------------------------------------------

Ástkærir tengdaforeldrar mínir Sigrún og Gulli eru nú fallin frá með einungis þriggja daga millibili. Segja má að það undirstriki vel hversu samrýmd þau voru að kveðja þetta jarðríki svo til á sama tíma.

Tengdaforeldrar mínir voru einstakar persónur sem gott var að umgangast eins og varð raunin hjá mér og minni fjölskyldu. Aldrei bar skugga á okkar samband og ég man að ég sagði þeim um síðustu áramót hversu vænt mér þótti um að okkur hefði aldrei orðið sundurorða þó að samvera við þau hefði verið mikil. Sem dæmi þá vorum við saman um jól og áramót í rúmlega 30 ár. Ógleymanlegar minningar eru um hversu hress og glöð þau voru um síðustu áramót þrátt fyrir erfið veikindi hjá Gulla þar á undan.

Börnunum mínum Ásgrími og Hildi þóttu afar vænt um afa sinn og ömmu. Þau báru mikla virðingu fyrir þeim og sóttust eftir félagsskap þeirra. Undanfarið höfum við orðið vitni að því hversu missir þeirra er mikill og sár.

Gulli og Sigrún kunnu að njóta lífsins á meðan þrek og heilsa leyfðu og það voru ófáir golfhringirnir sem við spiluðum saman bæði hér á landi og erlendis. Sigrún var mikil keppnismanneskja í golfi og var dugleg við að segja manni til þótt sjálfur hafi ég haldið að þess þyrfti ekki. Ef boltinn flaug ekki í réttum sveig eftir misheppnað högg var hún fljót að sjá sjá björtu hliðarnar, annaðhvort með því að hrósa fyrir gott högg eða með því að segja: „Ohhh, vindurinn tók´ann.“

Gulli og Sigrún byggðu sér sumarbústað í Grímsnesinu þar sem við áttum ófáar gleðistundir saman. Gulli var vandvirkur verkmaður sem ég kynntist vel við ýmis verkefni í tengslum við bústaðinn. Allt var mælt og gert 100 prósent. Stundum þurfti að sitja á strák sínum ef manni fannst ekki göslast nógu hratt áfram. Nei! Allt var gert af mikilli vandvirkni og það varð að hafa það þótt hlutirnir tækju tíma. Ég held að allt það sem hann tók sér fyrir hendur um ævina hafi einmitt einkennst af því að gera hlutina vel og af mikilli vandvirkni.

Elsku Sigrún og Gulli, takk fyrir alla vináttuna, uppeldið og lærdóminn sem fjölskylda mín naut með því að umgangast ykkur. Ég veit að þið eruð nú saman að njóta þess sem sá staður hefur upp á að bjóða. Kannski eruð þið að spila golf eða á skíðum en allavega veit ég að þið eruð að gera þann stað betri með góðvild ykkar og væntumþykju.

Guðmundur Ásmundsson.
---------------------------------------------------------

Sérstakur dagur 2. júlí 2021, jarðarfaradagur minna elskulegu tengdaforeldra.
Ég og mín fjölskylda eigum þeim svo ótalmargt að þakka.

Dásamlegar manneskjur sem báru hag okkar barna sinna svo sannarlega fyrir brjósti.
Þau voru mjög ólík en algjörlega óaðskiljanleg.

Kom svo sem ekki á óvart að þau færu í samfloti hönd í hönd inn í Sumarlandið, hún 2. júní og hann þremur dögum síðar, 5. júní.

Amma Sigrún var alltaf í stuði og til í allt og sá alltaf það jákvæða og skemmtilega á meðan elsku afi Gulli var traustur og yfirvegaður, kvíðinn fyrir hinu og þessu.

Saman voru þau samt ein eining sem við sem eftir lifum megum taka til fyrirmyndar.

Dásamlegt samband þeirra við börnin okkar Eyfa yljar manni svo sannarlega. Ekkert kynslóðabil.

Ógleymanlegar stundir með stórfjölskyldunni í sumarbústaðnum og í húsinu Höfða á Spáni verða varðveittar vel í minningabankanum.

Það var bara ekki hægt annað en að elska þessi hjón.

Elsku Sigrún og Gulli, góða ferð í Sumarlandið og hafið þökk fyrir allt og allt.

Ykkar tengdadóttir Sigrún.
-------------------------------------------------------

Elsku amma mín og afi minn.

Mikið er sárt að þurfa að kveðja ykkur. Ég hef kviðið fyrir þessum degi lengi, og fannst ótrúlegt að hugsa til þess að þið yrðuð ekki alltaf hér. Ég er svo þakklát fyrir þær ótal dýrmætu stundir og minningar sem við sköpuðum. Hvort sem það var heima hjá ykkur, í sumarbústaðnum, í Ameríku eða í Kaupmannahöfn. Þið voruð svo dugleg að ferðast og njóta lífsins, sem ég dáist að í dag, þó að ég hafi oftar en ekki grátið í koddann þegar þið voruð að fara til Spánar í 6 vikur. Það bara virtist endalaus tími án ykkar. Þið voruð alltaf til staðar fyrir mig og ykkar faðmur var alltaf hlýjastur.

Amma, þú varst alltaf tilbúin að bjóða mér í saltfisk, grjónagraut eða kjötsúpu og sitja og spjalla um daginn og veginn. Þér fannst ekkert skemmtilegra en að hlusta á okkur tala um allt og ekkert og vildir allt vita. Ég mun sakna þess svo sárt að spjalla, hlæja og skála eins og okkur var einum lagið.

Afi, þú varst alltaf svo stoltur af okkur og passaðir upp á að við vissum af því. Alltaf tilbúinn að nudda tærnar mínar þegar mér var kalt og skutlast út um allan bæ. Alltaf svo hlýr og áhugasamur, en líka hnyttinn og oftar en ekki var skotið á okkur (þá aðallega ömmu) og því fylgt eftir með miklu glotti í áttina að mér. Ég mun sakna þess svo sárt að spjalla um íþróttir, fá tásunudd og grínast með allt og ekkert.

Þið voru mínir klettar og okkar samband var einstakt. Ég mun halda ykkar heiðri á lofti um ókomna tíð, enda hafið þið verið stór partur af því að móta mig í þá manneskju sem ég er í dag. Það er huggun í því að vita að þið dansið saman á sólríkum stað, á leiðinni í golf, með góða drykki við hönd.

  • Þó ég fái ekki að snerta þig
  • veit ég samt að þú ert hér,
  • og ég veit að þú munt elska mig
  • geyma mig og gæta hjá þér.

  • Og þó ég fengi ekki að þekkja þig
  • þú virðist alltaf geta huggað mig
  • það er eins og þú sért hér hjá mér
  • og leiðir mig um veg.

  • Og þegar tími minn á jörðu hér,
  • liðinn er þá er ég burtu fer,
  • þá ég veit að þú munt vísa veg
  • og taka á móti mér.

(Ingibjörg Gunnarsdóttir)

Takk fyrir allt, elsku amma mín og elsku afi minn. Sjáumst síðar.

Hildur.